ارتباط تعهد به فعالیت بدنی، شایستگی حرکتی ادراک شده و اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

2 گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: مطالعات نشان داده است که سطح فعالیت بدنی و شایستگی حرکتی با متغیرهای روان   شناختی مانند اضطراب ارتباط دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط تعهد به فعالیت بدنی، شایستگی حرکتی ادراک شده و اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان بود. مواد و روش ها: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه  آماری آن شامل کلیه دانش‌آموزان دختر مقطع راهنمایی استان مرکزی بود. نمونه آماری شامل 150 نفر از دانش   آموزان دختر مقطع راهنمایی شهر اراک بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان پرسشنامه شایستگی حرکتی نوجوانان، مقیاس تعهد به فعالیت بدنی نوجوانان و پرسشنامه اضطراب فراگیر را تکمیل نمودند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام شد. نتایج: نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین تعهد به فعالیت بدنی و شایستگی حرکتی ادراک   شده ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد (05/0>P < /span>)؛ اما بین این متغیرها و اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان همبستگی معکوس و معناداری وجود دارد (05/0>P < /span>). هم‌چنین نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان داد که می‌توان بر اساس متغیرهای تعهد به فعالیت بدنی و شایستگی حرکتی ادراک   شده به‌صورت معناداری اختلال اضطراب فراگیر را در نوجوانان پیش‌بینی نمود. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت که افزایش در تعهد به فعالیت بدنی و شایستگی حرکتی با کاهش اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان همراه است. بنابراین برای پیشگیری از اختلال اضطراب فراگیر تشویق و برنامه   ریزی جهت انجام و تداوم فعالیت   های بدنی و افزایش شایستگی حرکتی ضروری است.