تأثیر هشت هفته تمرین هوازی در آب، با و بدون مصرف زیره‌کوهی بر سطوح Hs-CRP و نیمرخ لیپیدی زنان یائسه غیرفعال

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: بیماری قلبی عروقی یکی از مهم‌ترین عوامل مرگ‌ومیر در زنان است و بیشترین ابتلا در زنان یائسه به دلیل کاهش نقش محافظتی استروژن است. لذا این پژوهش باهدف تأثیر هشت هفته تمرین هوازی در آب، با و بدون مصرف زیره­کوهی بر سطوح hsCRP < /span> و نیمرخ لیپیدی زنان یائسه انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است. نمونه آماری این تحقیق شامل زنان یائسه و چاق مراجعه‌کننده به استخرهای شهر مشهد بودند که با روش نمونه‌گیری هدف‌دار انتخاب‌شده و به‌طور تصادفی در سه گروه 10 نفرِ تمرین، مکمل و تمرین همراه با مکمل قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته (هفته‌ای سه روز) برنامه تمرین هوازی در آب را با شدت 55-75 درصد حداکثر ضربان قلب خود انجام دادند، گروه مکمل به مدت هشت هفته (روزانه 3 گرم دانه زیره­کوهی) مصرف نمودند و گروه تمرین+مکمل هر دو مداخله را انجام دادند. به‌منظور بررسی متغیرهای بیوشیمیایی، نمونه‌گیری خونی 48 ساعت قبل و پس از انجام پروتکل‌های تحقیق انجام شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از آزمون­های کلموگروف اسمیرنوف، t همبسته و آنالیز واریانس یک‌طرفه استفاده شد. نتایج: یافته­های تحقیق نشان داد سطوح hsCRP < /span> گروه مکمل کاهش معنادار (01/0p=) و VO2max هر سه گروه افزایش معناداری (تمرین: 007/0 p=، مکمل: 01/0p=، تمرین+مکمل: 01/0 p=) داشته است. البته در تغییرات hsCRP < /span> و VO2max بین سه گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج این مطالعه مصرف روزانه زیره­کوهی می­تواند در پیشگیری از بروز بیماری­های قلبی نقش بسزایی داشته باشد و تمرین هوازی در آب با مصرف زیره و بدون مصرف آن در بهبود VO2max مؤثر است.