اثر عصاره آبی الکلی بخش‌های هوایی اسطوخودوس خراسانی (Nepeta menthoides) بر یادگیری و حافظه در موش‌های صحرائی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

نویسندگان

1 دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: دیابت قندی یک اختلال متابولیک شایع است که سبب عوارض نامطلوبی از جمله اختلال حافظه و یادگیری می‌گردد. گزارش شده است که اسطوخودوس خراسانی موجب بهبود حافظه و یادگیری می گردد. لذا هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر عصاره اسطوخودوس خراسانی بر یادگیری و حافظه ناشی از دیابت در موش‌های صحرایی است.   مواد و روش‌ها: موش‌های صحرایی نر به تعداد 40 سر به 4 گروه کنترل، کنترل دیابتی، کنترل تحت تیمار با عصاره اسطوخودوس خراسانی، دیابتی تحت تیمار با عصاره اسطوخودوس خراسانی تقسیم گردیدند. برای دیابتی نمودن حیوانات از تزریق داخل صفاقی تک دوز استرپتوزوتوسین استفاده شد. پس از گذشت 6 هفته، درمان با عصاره به فرم تزریق داخل صفاقی، به میزان 400 میلی‌گرم بر کیلوگرم روزانه به مدت دو هفته نیم ساعت قبل از انجام تستهای رفتاری صورت گرفت. جهت ارزیابی یادگیری و حافظه از ماز شعاعی هشت بازویی و تست آماری Two way repeated-measures ANOVA و در سنجش قند از آنوای یک طرفه استفاده شد.   نتایج: دیابت موجب آسیب یادگیری و حافظه به شکل افزایش خطاهای حافظه کاری و مرجع گردید و مصرف عصاره اسطوخودوس خراسانی در گروه دیابتی سبب کاهش معنی‌دار در تعداد خطاهای مربوطه گردید. اسطوخودوس خراسانی همچنین موجب کاهش قند خون در گروه دیابتی شد.   نتیجه‌گیری: مصرف عصاره اسطوخودوس خراسانی در موش‌های دیابتی سبب بهبود اختلال حافظه و یادگیری ناشی از دیابت شد. این اثر می‌تواند حداقل بخشی ناشی از کاهش قند خون باشد.