اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 گروه علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: نوروتروفین­ها خانواده‌ای از عوامل رشد هستند که اساساً به واسطه توانایی‌شان در حفاظت بقای عصبی شناسایی می­شوند. خانواده نوروتروفین­ها متشکل از 4 پروتئین است که یکی از آنها، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز است. هدف پژوهش، بررسی تأثیر 6 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از ‏مغز در دختران 15 تا 18 سال بود.   مواد و روش­ها: پژوهش، نیمه تجربی و با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری کلیه دختران 15 تا 18 ساله شهر زاهدان که از بین آنها 48 نفر به صورت داوطلبانه و هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 4 گروه تمرین، تمرین+ مکمل، مکمل و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل 6 هفته دویدن در سالن (3 جلسه در هفته)، به مدت 25 تا 40 دقیقه و با شدت 60 تا 70 درصد از ضربان قلب ذخیره بود. آزمودنی­های گروه­های مکمل، جنسینگ را 500 میلی‌گرم در روز (250 میلی‌گرم صبح و 250 میلی‌گرم عصر) مصرف کردند. برای آنالیز داده­ها از روش آماری تحلیل واریانس دوراهه، آزمون تعقیبی بونفرنی و آزمون t همبسته استفاده و سطح معناداری  در نظر گرفته شد.   نتایج: سطوح فاکتور نوتروفیک مشتق از مغز (BDNF) به طور معناداری بعد از 6 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ در گروه تمرین+ مکمل نسبت به سایر گروه­ها افزایش یافت. بهبود مقادیر پایه شاخص‌های BDNF در گروه­های تمرین، مکمل+ تمرین و مکمل حاصل شد (05/0>P < /span>) در حالی که تغییری در شاخص­ مذکور در گروه کنترل مشاهده نشد (05/0<P < /span>).   نتیجه­ گیری: به نظر می‌رسد انجام تمرینات هوازی و مصرف مکمل جنسینگ اثر قابل‌توجهی بر بهبود BDNF دارد. این افزایش در همه گروه‌های تحقیق به جز گروه کنترل مشاهده شد که نشان از تأثیر ورزش و جنسینگ به صورت مستقل از هم بر BDNF داشته است.

کلیدواژه‌ها