فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: محرومیت از مادر به عنوان تجربه منفی در اوایل زندگی می‌تواند با تأثیر بر تکامل صحیح مغز منجر به اختلالات پایدار مانند رفتارهای شبه اتیسم شود. سیستم اکسی توسینرژیک در فرآیند محرومیت مادری دچار تغییر شده و از طرفی اثر مثبت هورمون اکسی توسین در بهبود رفتارهای اجتماعی و رفتار کلیشه‌ای در اختلال اتیسم نشان داده شده است. در این مطالعه اثر اکسی توسین در بهبود رفتارهای شبه اتیسم القا شده با محرومیت مادری در موش‌های ماده بررسی شده است.   مواد و روش‌ها: بدین جهت 32 بچه موش ماده در چهار گروه قرار گرفتند. دو گروه آن ها طی 14 روز اول زندگی، روزانه 3 ساعت از مادر جدا شدند. در حالی که دو گروه دیگر در شرایط طبیعی نگهداری شدند. پس از شیر گرفتگی از هر یک از دو گروه فوق یک گروه در پنج نوبت تحت درمان با اکسی توسین با دوز 1 میلی‌گرم بر کیلوگرم قرار گرفتند. در سن نوجوانی (PND=42-50) آزمون‌های رفتار اجتماعی، رفتارهای کلیشه‌ای و رفتار اضطرابی گرفته شد. همچنین سطح BDNF پلاسما سنجیده شد.   نتایج: مطالعه حاضر نشان داد محرومیت مادری منجر به بروز رفتارهای شبه اتیسم و رفتار اضطرابی در موش‌های ماده در سن نوجوانی شد (05/0 p<) که با تزریق اکسی توسین این رفتارها به طور چشم‌گیر کاهش پیدا کردند (05/0 p<). همچنین محرومیت مادری منجر به افزایش معنی‌دار سطح BDNF پلاسما شد (05/0 p<) که درمان با اکسی توسین اثر معنی‌دار در کاهش آن نداشت.   نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درمان با اکسی توسین در تعدیل رفتارهای شبه اتیسم و رفتار اضطرابی القا شده با محرومیت مادری در موش‌های بزرگ آزمایشگاهی ماده نقش مؤثر داشت.