فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی اثر 12 تمرین همزمان بر آنتی‏ژن اختصاصی پروستات (PSA)، استقامت قلبی-‏تنفسی، قدرت عضلانی و ترکیب بدنی مردان بالای 50 سال بود.   مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، نمونه آماری این پژوهش را 29 مرد با میانگین وزن 7/6±1/81 کیلوگرم و شاخص توده بدن 4/1±4/26 کیلوگرم بـر مترمربع تشکیل دادند کـه بطور تصادفی به دو گروه کنترل (17 نفر) و گروه تمرین همزمان (17‏نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین همزمان، برنامه تمرین همزمان (استقامتی- مقاومتی) را به مدت 12 هفتـه اجرا نمودنـد. سـطوح سرمی PSA، استقامت قلبی- تنفسی (VO2max)، قدرت عضلانی و ترکیب بدنی قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه‌گیری شد. داده‏ها با استفاده از آنـالیز کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند (05/0>P < /span>).   نتایج: تمرین همزمان در گروه تمرینی موجب کاهش معنادار PSA نسبت به گروه کنترل بی‏تمرین شد (001/0P=). همچنین تمرین همزمان موجب کاهش معنادار درصد توده چربی (046/0P=) و نسبت محیط دور کمر به لگن (24/0P=) در گروه تمرین همزمان نسبت به گروه کنترل بی‏تمرین شد (04/0P=). تمرین همزمان نیز موجب افزایش معنادار استقامت قلبی- تنفسی (VO2max) (001/0P=)، میانگین قدرت عضلانی نسبی (001/0P=) و توده بدون چربی (001/0P=) در گروه تمرین همزمان نسبت به گروه کنترل بی‏تمرین شد.   نتیجه‏ گیری: به طورکلی، بر اساس یافته‏های ما به نظر می‏رسد که تمرین همزمان (استقامتی- مقاومتی) با افزایش استقامت قلبی- تنفسی، میانگین قدرت عضلانی و بهبود ترکیب بدنی موجب کاهش بر سطح سرمی آنتی‏ ژن اختصاصی پروستات (PSA) در مردان بالای 50 سال می‏شود.