تأثیر توسعه مالی و مالیسازی اقتصاد بر رقابتپذیری صنعتی در ایران شواهدی از رهیافت دادهها با تواتر مختلف
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
doi
10.30473/jier.2026.76428.1524چکیده
توسعه صنعتی و رقابتپذیری صنایع، نیازمند منابع مالی پایدار، دسترسی به سرمایه و نهادهای کارآمد است. در این تحقیق، علاوه بر محاسبه شاخص رقابتپذیری اقتصادی با استفاده از روش تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) و چهار شاخص «ارزش افزوده بخش تولید»، «صادرات کالاهای تولیدی»، «صادرات محصولات با فناوری متوسط و بالا» و «ارزش افزوده تولیدات صنعتی با فناوری متوسط و بالا»؛ به بررسی تأثیر توسعه مالی، مالیسازی و کیفیت نهادی بر رقابتپذیری صنعتی در ایران با استفاده از دادههای دوره ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ و رهیافت دادهها با تواتر مختلف (MIDAS) با الگوی توزیع تأخیری آلمن (PDL) درجه دوم پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که توسعه مالی و کیفیت نهادی تأثیر مثبت بر ارتقای رقابتپذیری صنعتی دارند. در حالی که مالیسازی اقتصاد اثری دوگانه بر رقابتپذیری صنعتی میگذارد؛ بهطوری که در کوتاهمدت اثر مثبت و در بلندمدت اثر منفی دارد؛ به این معنا که مالیسازی بیش از حد و بدون نظارت کافی میتواند اثرات منفی بر ارزش افزوده و بهرهوری صنایع بر جای گذارد. همچنین نتایج نشان میدهد که سرمایهگذاری و پیچیدگی اقتصادی اثر مثبت بر رقابتپذیری صنعتی دارند؛ بنابراین ترکیب توسعه مالی هدفمند، مدیریت کارآمد فرآیند مالیسازی و بهبود کیفیت نهادی میتواند بهعنوان راهبردی مؤثر در جهت تقویت رقابتپذیری و دستیابی به توسعه صنعتی پایدار در ایران عمل کند.