نقش فعالیت بدنی و ورزش در گذران اوقات فراغت معلولان جسمی
نویسندگان
doi
10.22080/jsmb.2013.799چکیده
سیدمحمد حسین رضوی، رضا رجبزاده، علی اکبر میرزاپور، سید احمد سجادی مقدمه و هدف : فراغت زمان بیهوده و عبث تعبیر نمیشود و هدف این پژوهش بررسی نقش فعالیت بدنی و ورزش بر اوقات فراغت معلولان جسمی است. روش شناسی : تحقیق با توجه به هدف از نوع تحقیقات کاربردی، از نظر روش انجام تحقیق توصیفی و نحوه گردآوری دادهها به روش میدانی انجام شد، پرسشنامه 38سوأله پس از تأیید روایی محتوی و پایایی آلفای کرونباخ (82/0) در میان 355 نمونه آماری توزیع شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید (05/0≥p). یافتهها : افزایش زمان فراغت معلولان در طی ده سال گذشته، میانگین زمان فراغت معلولان 5/6 ساعت در شبانه روز بوده که ورزش در این زمان در رتبه چهارم اولویتها قرار داشت. بحث و نتیجهگیری : اعمال موارد ذیل ضروری به نظر میرسد: برنامهریزی مدون ورزشی برای فراغت معلولین از طریق سازمانهای ذیربط، افزایش انگیزه معلولان برای انجام فعالیتبدنی و ورزش، فرهنگ سازی جامعه برای ایجاد آمادگی ذهنی و روانی در اقشار مختلف برای باور نقش و اهمیت ورزش معلولان.