تأثیر تحریک جریان مستقیم قشر پیشپیشانی خلفی جانبی چپ بر حافظه کاری در جانبازان و معلولین ورزشکار
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی بر مؤثر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
2 گروه روانشناسی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 گروه رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران
4 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5 گروه تربیتبدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
6 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور کرج، کرج، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: حافظه کاری، اصلیترین رکن حافظه جهت انجام تکالیف شناختی است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر تحریک الکتریکی فراجمجهای مغز بر حافظه کاری جانبازان و معلولان ورزشکار میباشد. مواد و روشها: نوع تحقیق نیمهتجربی است. 24 نفر از جانبازان و معلولان ورزشکار شیراز بهصورت نمونهگیری در دسترس در این تحقیق شرکت کردند. پس از اجرای پیشآزمون، شرکتکنندگان به صورت تصادفی در دو گروه تحریک واقعی و ساختگی قرار گرفتند. در گروه تحریک الکتریکی واقعی، الکترود آنودال بر روی قشر پیشپیشانی خلفی جانبی (DLPFC) چپ و الکترود کاتودال در بالای حفرهی چشمی سمت چپ (1FP < /span>) قرار گرفت. محل قرارگیری الکترودها در گروه شم همانند گروه تحریک واقعی بود ولی جریان تحریک پس از 30 ثانیه قطع میشد. میزان تحریک ارائه شده بوسیله دستگاه، 2 میلیآمپر و به مدت 15 دقیقه بود که در طی سه جلسه با فاصله زمانی 48 ساعت در هر جلسه صورت گرفت. پس از پایان جلسات سوم پسآزمون به عمل آمد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون آنکوا و نرمافزار SPSS نسخه 22 انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که در تکلیف حافظه کاری بین گروه تحریک واقعی و شم تفاوت معناداری وجود دارد (0001/0P=). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که عملکرد گروه تجربی نسبت به ساختگی (0001/0P=) بهتر میباشد. نتیجه گیری: در یک نتیجهگیری کلی میتوان بیان کرد که tDCS آنودی در ناحیه DLPFC با تحریک 2 میلی آمپری میتواند موجب بهبود حافظه کاری در ورزشکاران جانباز و معلول گردد.