تأثیر تحریک جریان مستقیم قشر پیش‌پیشانی خلفی جانبی چپ بر حافظه کاری در جانبازان و معلولین ورزشکار

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی بر مؤثر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

2 گروه روانشناسی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 گروه رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

4 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

5 گروه تربیت‌بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

6 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور کرج، کرج، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: حافظه کاری، اصلی­ترین رکن حافظه جهت انجام تکالیف شناختی است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر تحریک الکتریکی فراجمجه­ای مغز بر حافظه کاری جانبازان و معلولان ورزشکار می­باشد.   مواد و روش­ها: نوع تحقیق نیمه­تجربی است. 24 نفر از جانبازان و معلولان ورزشکار شیراز به­صورت نمونه­گیری در دسترس در این تحقیق شرکت کردند. پس از اجرای پیش­آزمون، شرکت­کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه تحریک واقعی و ساختگی قرار گرفتند. در گروه تحریک الکتریکی واقعی، الکترود آنودال بر روی قشر پیش­پیشانی خلفی جانبی (DLPFC) چپ و الکترود کاتودال در بالای حفره­ی چشمی سمت چپ (1FP < /span>) قرار گرفت. محل قرارگیری الکترودها در گروه شم همانند گروه تحریک واقعی بود ولی جریان تحریک پس از 30 ثانیه قطع می­شد. میزان تحریک ارائه شده بوسیله دستگاه، 2 میلی­آمپر و به مدت 15 دقیقه بود که در طی سه جلسه با فاصله زمانی 48 ساعت در هر جلسه صورت گرفت. پس از پایان جلسات سوم پس­آزمون به عمل آمد. تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون آنکوا و نرم­افزار SPSS نسخه 22 انجام شد.   نتایج: نتایج نشان داد که در تکلیف حافظه کاری بین گروه تحریک واقعی و شم تفاوت معناداری وجود دارد  (0001/0P=). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که عملکرد گروه تجربی نسبت به ساختگی (0001/0P=) بهتر می­باشد.   نتیجه­ گیری: در یک نتیجه­گیری کلی می­توان بیان کرد که tDCS آنودی در ناحیه DLPFC با تحریک 2 میلی آمپری می­تواند موجب بهبود حافظه کاری در ورزشکاران جانباز و معلول گردد.