اثر استرس بیثباتی و اکسی توسین اگزوژن بر تعداد سلولهای کشنده طبیعی در خون محیطی و طحال در رت های نر
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 گروه ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 مرکز تحقیقات تنظیم پاسخهای ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
4 مرکز تحقیقات تنظیم پاسخهای ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
5 گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی شاهد، تهران، ایران
6 گروه فیزیولوژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: استرسهای اجتماعی با تأثیر بر سیستم ایمنی و ویژگیهای فیزیولوژیک اندامها، طیف وسیعی از اختلالات و نیز نارساییهای سایکوپاتولوژیکال از جمله افسردگی و اضطراب را به دنبال میآورند. هورمون اکسیتوسین که در سیستم عصبی مرکزی و برخی بافتها تولید میشود، در کاهش اضطراب و افسردگی ناشی از استرس نقش دارد. همچنین استرسهای اجتماعی بر لنفوسیتهای کشنده طبیعی سیستم ایمنی ذاتی که نقش مهمی در دفاع در برابر تومورها و عفونتهای ویروسی دارند؛ اثر میگذارند. هدف از این مطالعه بررسی اثر استرس بیثباتی و اکسیتوسین برونزاد بر تعداد سلولهای کشنده طبیعی در رت های مواجهه یافته با این استرس است. مواد و روشها: رتهای WISTAR به مدت 21 روز در تماس با استرس بیثباتی بودند بهطوریکه همخانه آنها هر سه روز یکبار عوض میشد و از روز 11 ام یک گروه از رت ها 20 میکرولیتر و گروه دیگر 40 میکرولیتر اکسیتوسین با غلظت1mg/ml ویک گروه کنترل نرمال سالین به صورت تزریق اینترانازال دریافت کردند و یک گروه کنترل سالم بدون هیچگونه تزریق وجود داشت. در پایان مطالعه حیوانها بیهوش شده و کشته شدند. نمونه خون محیطی و بافت طحال جمعآوری شد و تعداد سلولهای NK با روش فلوسایتومتری توسط دو مارکرCD3-CD161+ شمارش شد. نتایج: تعداد سلولهای NK در خون محیطی در گروههای استرس بیثباتی و تیمار شده با دوز های 20 و 40 میکرولیتر با اکسی توسین به ترتیب (0/9±4/4، 1/8±3/6) نسبت به گروه کنترل سالم (2/1±4/5) تفاوت معنیداری نداشت. در طحال تعداد سلولهای NK در گروه استرس بیثباتی تیمار شده با دوز های 20 و 40 میکرولیتر به ترتیب (1/1±4/7،1/6±4/4) بود که نسبت به گروه کنترل سالم (0/6±2/2) افزایش معنیدار داشت.((Pvalue=0/025 Pvalue=0/008 نتیجهگیری: استرس بیثباتی به همراه تیمار با دوز 20 و 40 میکرولیتر اکسیتوسین موجب افزایش تعداد لنفوسیتهای NK در طحال رتها میشود که در واقع نشان میدهد که این اثر همافزایی سیستم ایمنی را در یک حالت آمادهباش برای مقابله با عفونتها و سرطان قرار میدهد.