مفهومپردازی گذار به اقتصاد یادگیرنده در ایران با رویکرد سیاست علم و فناوری
نویسندگان
1 استاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
2 دکترای سیاست گذاری علم و فناوری دانشکده مدیریت و ااقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار دانشکده مدیرت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار پژوهشکده اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
مفهوم اقتصاد یادگیرنده بهعنوان زیرساخت اقتصاد دانشبنیان مطرح شده است. برابر این نظریه، گذار به اقتصاد یادگیرنده در کشورهای در حال توسعه بهعنوان بستر و زمینهساز اقتصاد دانشبنیان مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اصل وابستگی به مسیر، اصل پسینی بودن مطالعات و عقلانیت محدود مطرح در اقتصاد تکاملی، بررسی فرایند گذار بهعنوان تغییر کیفی مؤثر بر نهادها، سازمانها و روابط بین آنها نیازمند توجه به مواردی همچون سطح توسعهیافتگی است و باید با توجه به پروفایل علم و فناوری هر کشور مورد بررسی قرار گیرد. در این مقاله گذار به اقتصاد یادگیرنده در ایران با رویکرد سیاست علم و فناوری مورد بررسی قرار گرفته است. رویکرد پژوهش، استقرایی و نحوه انجام آن، کیفی و با رویکرد تئوری دادهبنیاد انجام شده است. براساس یافتههای پژوهش، گذار به اقتصاد یادگیرنده در ایران مستلزم توجه به مضامین یازدهگانه شامل تفکر گذار، نهاد سیاست، فناوری اطلاعات و ارتباطات، سرمایه اجتماعی، شرایط اقتصاد کلان، بستر نهادی، توسعه منطقهای، بنگاههای یادگیرنده، نظام آموزشی و پژوهشی، تعامل دانشگاه، صنعت و دولت و یادگیری مبتنیبر اعتماد متقابل است. جایگاه و روابط هریک از این مضامین در قالب مدل پارادایم مشخص و 6 قضیه مرتبط ارائه شدهاند.
