بررسی تأثیر موافقت نامه تجارت ترجیحی ایران و ترکیه بر سرمایهگذاری در ایران: رهیافت GTAP پویا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد بینالملل گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز، تبریز ایران
2 استادیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز، تبریز ایران
3 استادیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه باهنر، کرمان، ایران
doi
10.29252/jem.2021.220812.1582چکیده
موافقتنامه ترجیحی به عنوان ملایمترین همپیوندی اقتصادی میتواند نقش اساسی در خلق تجارت و افزایش رفاه کشورهای عضو داشته باشد. انعقاد موافقتنامه ترجیحی با شرکای عمده تجاری منجر به حفظ و تعمیق تجارت فعلی و توسعه و گسترش تجارت میگردد. همچنین تصمیم به انجام سرمایهگذاری یکی از تصمیمات اساسی در حوزه اقتصاد و کسب وکار است. ترکیه یکی از شرکای مهم تجاری ایران است. این امر هم در جهت جذب سرمایهگذار خارجی از ترکیه به ایران و همینطور پایین آمدن هزینه نهادههای وارداتی سرمایهگذاران داخلی، میتواند منجر به افزایش سرمایهگذاری در ایران شود. پژوهش حاضر در نظر دارد اثرات تجاری موافقتنامه اقتصادی بین ایران و ترکیه که یکی از شرکای مهم تجاری ایران است را بر میزان سرمایهگذاری بخشهای کشاورزی، صنعت و خدمات برای دوره 2025 -2011 براساس پروژه تجزیه و تحلیل تجارت جهانی پویا بررسی نماید؛ بنابراین یک سناریوی تجارت ترجیحی برای ایران مطابق موافقتنامه شبیهسازی میشود. توافقنامه تجارت ترجیحی بین ایران و ترکیه منجر به تسهیل روابط تجاری بین این دو کشور میشود. نتایج حاصل از انعقاد موافقتنامه نشاندهنده افزایش سرمایهگذاری است و پیشبینی میگردد که این سرمایهگذاری بیشتر در بخش تولید کالاهای صنعتی صورت گیرد.