مقایسه ناگویی خلقی و سیستمهای مغزی- رفتاری در افراد با و بدون خصوصیات شخصیت مرزی، خودشیفته
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: اختلالات شخصیت با توجه به نقص در عملکرد فردی و صفات آسیبشناختی مشخص میشوند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه سیستمهای مغزی-رفتاری و ناگویی خلقی در افراد دارای خصوصیات شخصیت مرزی، خودشیفته و افراد فاقد این خصیصهها بود. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسهای است و جامعه پژوهش تمامی دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه تبریز در سال 1393 بودند. از این جامعه 250 نفر به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به مصاحبه بالینی ساختاریافته SCID-II پاسخ دادند و از میان آنان 60 نفر از کسانی که دارای خصوصیات شخصیت مرزی و خودشیفته بودند، به همراه 30 نفر از افراد بدون این خصوصیات به پرسشنامه سیستمهای مغزی-رفتاری جکسون و پرسشنامه ناگویی خلقی پاسخ دادند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: تحلیل دادهها نشان داد دو گروه دارای خصوصیات شخصیت مرزی و خودشیفته در مقایسه با گروه بهنجار در تشخیص و توصیف احساسات دچار نقص میباشند. همچنین تمرکز بر تجارب بیرونی در گروه دارای خصوصیات شخصیت مرزی در مقایسه با گروه بهنجار و خودشیفته بیشتر است. همچنین فعالیت سیستم فعالساز رفتاری در دو گروه دارای خصوصیات شخصیت خودشیفته و مرزی و فعالیت سیستم جنگ در گروه بهنجار بیشتر بود. نتیجه گیری: با توجه به عملکرد سیستمهای مغزی رفتاری و ناگویی خلقی در افراد میتوان صفات یا خصوصیات شخصیتی پاتولوژیک را قبل از شکلگیری و تثبیت این صفات جهتدهی یا اصلاح نمود.