اثربخشی معنویت درمانی گروهی برخودمراقبتی و ابعاد آن در زنان مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن و همچنین بزرگ­ترین مشکل بهداشتی در همه کشورها است. مهم‌ترین راهبرد کنترل بیماری‌های مزمن، رفتارهای مراقبت از خود است؛ بنابراین مهم است که فرد، مرکز کنترل و تصمیم‌گیری در درمان روزمره بیماری­ خود باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی گروهی بر خود­مراقبتی و ابعاد آن در زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفته است.   مواد و روش­ها: طرح پژوهش شبه تجربی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش و گواه است. از بین زنان مبتلا به دیابت نوع دو که در شبکه بهداشت و درمان شهرستان اقلید پرونده داشتند، 30 نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) جایگزین گردیدند. در پیش‌آزمون، پرسشنامه خودمراقبتی دیابت توبرت و گلاسکو (2000) توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد. سپس مداخله با روش معنویت درمانی گروهی به مدت 10 جلسه 90 دقیقه­ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS ویرایش 19 استفاده شد.   نتایج: تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) نشان داد که اثر متغیر مستقل بر روی متغیر وابسته قابل ملاحظه و در سطح (001/0>p < /span>) معنادار بوده است و معنویت درمانی برخودمراقبتی بیماران دیابتی تأثیر گذاشته است.   نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، معنویت درمانی گروهی در بیماران دیابتی می‌تواند میزان خودمراقبتی و ابعاد آن را ارتقاء دهد. بنابراین از این روش می‌توان برای درمان و کاهش پیامدهای روحی و جسمی دیابت استفاده کرد.