تأثیر مدیریت کلش کلزا و کود نیتروژن بر عملکرد گندم و برخی از ویژگی‌های خاک

نویسندگان
doi
10.22092/ijsr.2018.117038
چکیده

به منظور بررسی تأثیر نیتروژن و بقایای گیاهی کلزا بر عملکرد گندم و بهبود برخی خواص فیزیکی و شیمیایی خاک در تناوب کلزا- گندم، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب کرت­های خرد شده نواری در سه تکرار به مدت چهار سال زراعی (1393-1388) در ایستگاه تحقیقاتی چهارتخته شهرکرد انجام شد. تیمارها شامل سه سطح نیتروژن (صفر: N 1 ، 25 : N 2 و50 : N 3 کیلوگرم در هکتار) به­عنوان عامل اصلی و چهار سطح مدیریت بقایای گیاهی کلزا ( M 1 : جمع‌آوری کاه و کلش و خارج کردن از سطح کرت‌ها، M 2 : به زیر خاک بردن بقایای گیاهی موجود با گاو آهن برگرداندار، M 3 : مخلوط کردن بقایای گیاهی موجود توسط دیسک با خاک سطحی و :M 4 مخلوط کردن بقایای گیاهی توسط دیسک با خاک سطحی و سپس به زیر خاک بردن با گاو آهن برگرداندار) به­عنوان عامل فرعی بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثر سال روی عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه و وزن هزار دانه معنی­دار شد. بیشترین مقادیر این صفات از سال دوم برداشت گندم حاصل شد. اثر نیتروژن روی عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، درصد پروتئین، نیتروژن اندام هوائی و وزن هزار دانه تفاوت معنی­دار ایجاد نمود. حداکثر مقدار این صفات به­ترتیب به­میزان 10061، 3975 کیلوگرم در هکتار، 19 % ، 9/2 درصد و 7/38 گرم از تیمار N 2 بدست آمد. ا ثر مدیریت بقایای گیاهی بر عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، شاخص برداشت، کربن آلی خاک و وزن هزار دانه معنی­دار شد. بیشترین میزان این صفات به ترتیب به میزان 10441 و 4186 کیلوگرم در هکتار، 4/36 % ، 77/0 % و7/38 گرم از تیمار از تیمار M 2 حاصل شد. اثر متقابل نیتروژن در بقایا روی عملکرد دانه و وزن هزار دانه معنی دار بود. بیشترین مقادیر این صفات از تیمار N 2 M 2 بدست آمد. با توجه به نتایج این آزمایش می­توان از تیمار N 2 M 2 برای کشت گندم بعد از کلزا در منطقه شهرکرد و مناطق با شرایط خاک و اقلیم مشابه استفاده نمود.