الگوی تجمع ماده خشک و سرعت رشد محصول پیاز در اثر برگپاشی با منابع مختلف روی
نویسندگان
doi
10.22092/ijsr.2018.115894چکیده
الگوی تجمع ماده خشک و سرعت رشد محصول از ویژگیهای مهم مؤثر بر تولید بهینه محصول هستند. تغذیه گیاه تأثیر قابل ملاحظهای بر الگوی رشد گیاه دارد. در این پژوهش، تأثیر برگپاشی روی ( Zn ) از منابع سولفات روی و کمپلکسهای سنتزی متیونین-روی و لیزین-روی بر الگوی تجمع ماده خشک، سرعت رشد محصول و برخی دیگر از شاخصهای رشد پیاز ( Allium cepa L. ) پریماورا بررسی شد. برگپاشی روی (با غلظت 5 در هزار) در دو نوبت، اوایل دوره رشد سریع گیاه (در مرحله رشد پهنک) و اوایل دوره تشکیل سوخ انجام گرفت. نتایج نشان داد که مرحله رشد کند تا 128 روز بعد از جوانهزنی ادامه داشت و سپس مرحله رشد سریع برگ آغاز شد. بیشترین شاخص سطح برگ ( 44/3 )، سرعت رشد سوخ (30/31 گرم در متر مربع در روز)، سرعت رشد محصول (70/40 گرم در متر مربع در روز)، سرعت نسبی گیاه (0966/0 گرم در گرم در روز) و زیستتوده کل با برگپاشی لیزین-روی حاصل شد. به همین دلیل بیشینه زیستتوده کل (87/14 کیلوگرم در مترمربع) مربوط به این تیمار بود. برگپاشی روی تأثیر معنیدار ی بر زمان تشکیل سوخ نداشت. مقایسه الگوی تجمع ماده خشک در بین تیمارهای مختلف نشان داد که برگپاشی آمینوکلات لیزین-روی باعث افزایش معنیدار وزن خشک گیاه (33 درصد در مقایسه با شاهد) شد و این روند تا انتهای فصل رشد نیز ادامه داشت. براساس نتایج بدست آمده، برگپاشی لیزین-روی بر الگوی رشد گیاه تأثیر داشته و با بهبود شاخصهای تجمع ماده خشک، شاخص سطح برگ، سرعت رشد سوخ و سرعت رشد محصول، سبب تولید بیشترین زیستتوده کل در بین تیمارهای مورد آزمایش شد. برگپاشی آمینوکلات متیونین-روی نیز باعث افزایش معنیدار زیست توده کل و کیفیت سوخ شد در حالیکه برگپاشی سولفات روی فقط سبب افزایش معنیدار غلظت روی در سوخ پیاز گردید. با توجه به نتایج این پژوهش، برگپاشی با آمینوکلات لیزین-روی برای بهبود عملکرد و کیفیت پیاز در خاکهای آهکی دارای کمبود روی توصیه میشود .