تاثیر تمرین هوازی بر بیان پروتئین های Spred-1،Raf1 و VEGF بافت قلب در موشهای صحرایی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه تربیت بدنی دانشگاه علوم انتظامی امین
5 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: دیابت یکی از بیماریهای متابولیکی است که با دیسفانکشن و آسیب عروقی همراه است. تمرینات ورزشی در بیماران دیابتی باعث بهبود رگ زایی میشود که به روند درمان این بیماران کمک میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تمرین هوازی بر بیان پروتئین Spred-1، Raf1 و VEGF بافت قلبی موشهای صحرایی دیابتی بود. مواد و روشها: در این مطالعه، 50 موش صحرایی به صورت رندمایز به چهار گروه دو گروه تمرین هوازی دیابتی و سالم (به مدت 8 هفته و 6 جلسه در هفته) و دو گروه کنترل دیابتی و سالم تقسیم شدند. 48 ساعت پس از اتمام دوره تمرینی عضله قلبی آنها تحت شرایط استریل جدا شد. بیان پروتئین VEGF، Spred-1 و Raf-1 با روش الایزا سنجیده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تحلیل واریانس یکسویه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری p<0.05 و نرمافزار Spss نسخه 16 استفاده شد. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد دیابت موجب کاهش معنیدار میزان بیان پروتئین VEGF (p<0.05) و Raf-1 (p<0.05) و افزایش معنیدار پروتئین Spred-1 (p<0.05) میشود. همچنین، نشان داده شد هشت هفته تمرین هوازی باعث افزایش معنیدار بیان پروتئین VEGF (p<0.05) و Raf-1 (p<0.05) و کاهش معنیدار پروتئین Spred-1 (p<0.05) میشود. نتیجهگیری: تمرین هوازی توانست سبب افزایش بیان پروتئین VEGF و Raf1 و کاهش Spred-1 در سلولهای قلبی شده و بهاینترتیب اثرات دیابت بر بیان این پروتئینها در قلب را بهبود بخشید.