نقش آیتالله بروجردی در مواجهه با دگرسازی گفتمان سلفی در جهان اسلام
نویسندگان
doi
10.22034/ipr.2026.557139.2332چکیده
هم زمان با دوره مرجعیت آیت الله العظمی بروجردی گفتمان سلفی گری تکفیری در بخش هایی از جهان اسلام بازتولید شد. گفتمان مذکور، به جای تمرکز بر «دگر» خارجی، تشیع را دگر اصلی خود تعریف می کرد. هدف این مقاله واکاوی و تبیین چگونگی نقش آفرینی آیت الله العظمی بروجردی در مواجهه نرم و ساختاری با گفتمان سلفی گری تکفیری است. ازاین رو سؤال اصلی مقاله عبارت است از: «آیت الله العظمی بروجردی چگونه مانع دگرسازی تشیع توسط گفتمان سلفی گری تکفیری شد؟» فرضیه مقاله این گونه صورت بندی شده است: «آیت الله العظمی بروجردی با استناد به حدیث ثقلین و برجسته سازی اشتراکات عقیدتی و عملی مذاهب مختلف اسلامی، با اندیشه تقریب مذاهب، مانع برجسته سازی اختلاف نظرهای گفتمان سلفی تکفیری علیه تشیع شدند». نتیجه اقدامات ایشان به ویژه فقه تقریب موجب همزیستی تشیع و اهل تسنن بود و به این صورت بسترهای دگرسازی گفتمان سلفی گری تکفیری علیه تشیع را با ارتباطات بسیار نزدیک با مرجعیت فکری- دینی الازهر برای چندین دهه به حداقل رسید.
