بررسی رابطه بین فساد و بیکاری در کشورهای عضو اوپک: رهیافت گشتاورهای تعمیمیافته سیستمی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز ،ایران.
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران.
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30473/jier.2023.66163.1357چکیده
پدیده بیکاری یکی از معضلات عمده اقتصادی- اجتماعی است که بهطور مستقیم و غیرمستقیم متأثر از سبک حکمرانی است. از اواسط دهه 1990 تحتتأثیر گسترش ادبیات نهادگرایی جدید و توصیههای نهادهای بینالمللی، حکمرانی و اجزای آن بهعنوان عوامل تعیینکننده مهم در استراتژی توسعه کشورها و کنترل نرخ بیکاری مطرح شد. براساس نظریه نهادگرایی جدید فساد علت اصلی بیکاری و بسیاری از مشکلات اقتصادی در کشورها است. هدف اصلی این تحقیق بررسی رابطه پویا بین فساد و بیکاری در کشورهای عضو اوپک در دوره زمانی 2005 تا 2019 میباشد. برای اینمنظور در این پژوهش از روش گشتاور تعمیمیافته سیستمی (SGMM) استفاده میشود. نتایج نشان میدهد که کنترل فساد میتواند نقش مؤثری در کاهش نرخ بیکاری داشته باشد. همچنین شاخص ثبات سیاسی بر نرخ بیکاری تأثیر منفی و معناداری دارد. به این معنا که کاهش بیثباتیهای سیاسی و کنترل بیشتر حاکمیت بر رویدادهای سیاسی میتواند منجر به کاهش نرخ بیکاری در کشورهای عضو اوپک شود.
