فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: نانو ذرات دی­اکسید تیتانیوم یکی از پرمصرف‌ترین نانو ذرات است که در زیست پزشکی، لوازم‌آرایشی و صنعت استفاده می­شوند. علی‌رغم این چندین مطالعه نشان داده که این نانو ذرات می‌توانند موجب آسیب به هیپوکمپ شوند. سیلی­مارین، فلاونولیگنانی است که از دانه­های گیاه خارمریم (Silybum marianum) به دست می­آید و به خاطر دارا بودن خاصیت مهار رادیکال های آزاد، به عنوان آنتی­اکسیدان عمل می­کند. هدف از این مطالعه بررسی اثر سیلی­مارین بر بهبود اختلالات یادگیری و حافظه­ القا شده با نانو ذرات دی‌اکسید تیتانیوم)  (TiO2 است.   مواد و روشها: در این پژوهش موش‌های صحرایی نر به چهار گروه کنترل، شم، مسموم شده با نانو Tio2، (تجویز خوراکی نانو Tio2 با غلظت 150 میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت سه هفته) و گروه مسموم تیمار شده با سیلی­مارین (تجویز خوراکی به مدت سه هفته) تقسیم شدند. به منظور بررسی اثر تخریبی نانو ذرات TiO2 بر حافظه موش صحرایی نر و درمان آن با سیلی­مارین از روش یادگیری احترازی غیرفعال (passive avoidance) توسط دستگاه شاتل باکس (Shuttle box) استفاده شد.   نتایج: این مطالعه نشان داد که مصرف خوراکی نانو ذرات TiO2 موجب کاهش معنی‌دار تأخیر در زمان ورود به اتاقک تاریک و افزایش ماندن در اتاق تاریک نسبت به گروه کنترل می‌شود (001/0>p < /span>) و تیمار با سیلیمارین سبب برگشت این شاخص‌ها به سطح کنترل می‌گردد (001/0>p < /span>).   نتیجه گیری: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که سیلی مارین احتمالاً به‌واسطه خواص آنتی‌اکسیدانی خود باعث بهبود اختلال حافظه و یادگیری القاء شده با نانو ذرات دی‌اکسید تیتانیوم می­شوند.