رفتار متعهدله در قامت مانع ایفای تعهدات در پرتو حقوق ایران و کنوانسیون بیع بینالمللی کالا
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 گروه حقوق خصوصی، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران.
3 گروه حقوق خصوصی، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران.
4 گروه حقوق خصوصی، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22034/ejs.2025.511232.2052چکیده
زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر تبیین آثار رفتار متعهدله در فرآیند ایفای تعهدات به عنوان مانع ایفای تعهدات در چهارچوب کنوانسیون بیع بینالمللی و حقوق ایران و مبانی فقهی آن میباشد. مواد و روشها: این تحقیق از نوع نظری بوده روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی میباشد و روش جمعآوری اطلاعات بصورت کتابخانهای و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: رفتار متعهدله در قامت مانع ایفای تعهد، در حقوق ایران و مبانی فقهی آن، با توسل به اصول و قواعد عمومی باب ایفای تعهدات مورد تحلیل قرار میگیرد؛ در حالی که کنوانسیون در ارتباط با این وضعیت دارای حکم خاص میباشد و این حکم نیز ذیل قسمت موارد معافیت از مسئولیت بیان شده است. نتیجه: در حقوق ایران و کنوانسیون، مصادیق رفتار متعهدله در فرآیند عدم ایفای تعهد به صراحت مورد اشاره قرار نگرفته است، اما باتوجه به اینکه در حقوق ایران، تحلیل حقوقی نقش متعهدله با توسل به تفسیر قواعد عمومی انجام میگیرد ولی این امر در کنوانسیون، با توسل به مفاد مواد 79 و 80 صورت میپذیرد، ایجاد تشتت آراء در رویة مراجع حل اختلاف در چهارچوب حقوق ایران در مقایسه با کنوانسیون، بسیار محتمل میباشد.
