مقایسه سلامت روان و شادکامی در بین پرستاران بخش روانپزشکی و پرستاران بخش عادی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: پرستاران شاغل در بخشهای روانپزشکی و جسمانی به دلیل شرایط خاص ناشی از محیط کار و بیماران ممکن است در معرض به خطر افتادن شادکامی و سلامت روان قرار گیرند. لذا، پژوهش حاضر باهدف مقایسهی سلامت روان و شادکامی در بین پرستاران بخش روانپزشکی و پرستاران بخش جسمانی انجام گرفت. مواد و روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. کلیهی پرستاران بخش روانپزشکی و عادی شهر اردبیل در سال 1395 جامعهی آماری این پژوهش را تشکیل میدانند که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 100 پرستار (50 پرستار بخش روانپزشکی و 50 پرستار بخش عادی) بهعنوان نمونه انتخابشده و به پرسشنامهی سلامت روان (GHQ) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد پاسخ دادند. برای تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل واریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج: یافتهها نشان داد که میزان سلامت روان و شادکامی بین دو گروه از پرستاران تفاوت معناداری وجود دارد (01/0>P). بدینصورت که میزان سلامت روان و شادکامی پرستاران بخش عادی بیشتر از پرستاران بخش روانپزشکی بود. نتیجهگیری: بنابراین؛ میتوان نتیجه گرفت که نوع خدمت به بیماران بر روی ویژگیهای روانشناختی پرستاران تأثیرگذار است؛ بهنوعی که پرستاران بخش روانپزشکی سلامت روان و شادکامی کمتری را نسبت به پرستاران بخش عادی دارند.