توانایی یدک شدن آرژنین با گوانیدینواستیک اسید و تعیین نیاز آرژنین مرغ مادرگوشتی در انتهای دوره تولید
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی : تعیین نیاز مجدد مواد مغذی و ارزش جایگزینی افزودنی های تجاری در جیره های کاربردی در جهت بهبود عملکرد مرغ مادر گوشتی هدف : این تحقیق به منظور ارزیابی مجدد نیاز آرژنین در جیرههای کاربردی مرغمادرگوشتی و امکان یدک شدن آرژنین توسط گوانیدینواستیک اسید ( GAA ) انجام شد. روش کار : آزمایش با 320 قطعه مرغ مادر سویه راس 308 به صورت فاکتوریل، شامل دو سطح GAA (صفر و 12/0درصد جیره غذایی) و چهار سطح آرژنین افزوده (0، 3/0، 6/0 و 9/0درصد جیره غذایی) در دوره سنی 54 تا 63 هفتگی انجام شد. نیاز آرژنین با استفاده از تابعیت خطی و غیرخطی برای صفات عملکردی از آرژنین خوراک تعیین شد. نتایج : اثر متقابل آرژنین و GAA بر قابلیت باروری معنیدار بود (05/0>P). تابعیت ایمونوگلوبولین G و نفوذ اسپرم در لایه پریویتلین از سطوح افزایشی آرژنین معنیدار بود (05/0>P). اثر آرژنین افزوده و GAA بر سرانه تخممرغ تولیدی و قابلجوجهکشی کل دوره (مرغ لانه) و وضعیت پوشش پر معنیدار نبود (05/0>P)، هرچند افزودن آرژنین باعث افزایش فراوانی پرندگان با پوشش کامل پر (امتیاز 5) شد و بیشترین سرانه تخممرغ تولیدی با افزودن 3/0درصد آرژنین همراه با گوانیدینواستیکاسید حاصل شد. با افزایش میزان آرژنین افزوده تا 6/0 و 9/0درصد، مدت زمان مصرف جیره روزانه به طور معنیدار تا دو برابر افزایش یافت. نیاز آرژنین قابلهضم برای سرانه کل تخممرغ تولیدی، سرانه کل تخممرغ قابلجوجهکشی، نفوذ اسپرم در لایهپریویتلین و ایمونوگلوبولین G با احتساب آرژنین جیره پایه به ترتیب 85/0، 87/0، 03/1 و 34/1 درصد برآورد شد، که بیش از میزان توصیه شده توسط راهنمای پرورش است. با اعمال 12/0درصد GAA ، نیاز آرژنین افزوده برای موارد مزبور به ترتیب 02/1، 91/0، 00/1 و 27/1درصد برآورد شد. نتیجهگیری نهایی: براساس نتایج این آزمایش، مقدار آرژنین توصیه شده توسط راهنمای پرورش مرغمادرگوشتی سویه راس 308، تکافوی نیاز این پرنده را نمینماید و افزودن GAA ، جایگزین بخشی از آرژنین برای صفت باروری شد.