‌‌بررسی سطح آنتی‌بادی ضدویروس هپاتیتB (Anti HBs) با روش کمیلومینسانس در دانش‌آموزان 10 تا 18 سالۀ سالم شمال شرق ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم‌آزمایشگاهی، دانشکدۀ پیراپزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران

2 مربی گروه علوم‌آزمایشگاهی، دانشکدۀ پیراپزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران

3 استاد گروه علوم‌آزمایشگاهی، دانشکدۀ پیراپزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران

4 مربی گروه علوم‌آزمایشگاهی، دانشکدۀ پیراپزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران

doi
چکیده

 مقدمه و هدف: یکی از عفونت‌‌‌‌های شایع و مهم در جهان، آلودگی با ویروس هپاتیت  Bمی‌باشد. بهترین روش پیشگیری از این عفونت تجویز واکسن است. هدف از این پژوهش تعیین سطحAnti-HBs  در دانش‌آموزان 10 تا 18 سالۀ سالم در استان‌‌‌‌های‌ خراسان رضوی و خراسان شمالی و خراسان جنوبی جهت تعیین نیاز به دوز یادآور در این افراد است.   مواد و روش‌ها: در این مطالعۀ توصیفی و تحلیلی 565 نمونۀ سرم جمع‌آوری‌شده به‌روش تصادفی خوشه‌ای، از استان‌ خراسان رضوی و خراسان شمالی و خراسان جنوبی همراه با اطلاعات دموگرافیک جهت بررسی تیتر anti –HBs با روش کمیلومینسانس موردبررسی قرار گرفت. در انتها، یافته‌ها با استفاده از آزمون‌های آماریχ 2  و T testتجزیه‌وتحلیل شد.   نتایج: یافته‌‌‌‌ها نشان داد که در استان خراسان رضوی 6/20درصد، در استان خراسان شمالی 1/20درصد و در استان خراسان جنوبی4/22درصد افراد موردمطالعه دارای تیتر مصونیت‌بخش آنتی‌بادی (IU/L10 <) بودند و تفاوت در سه استان معنی‌دار نبود. به‌طور میانگین 85/79درصد افراد، فاقد تیتر آنتی‌بادی مصونیت‌بخش بودند. از لحاظ آماری ارتباط معنی‌دار بین جنس و تیتر آنتی‌بادی مشاهده نشد. درصد افراد مصون در مقاطع مختلف تحصیلی و شهری یا روستایی، تفاوت معنی‌‌‌داری نداشت. بیشترین درصد افراد با سطح آنتی‌بادی مناسب در دانش‌آموزان ده‌ساله (‌3/33 درصد) و کمترین میزان در نوجوانان هجده‌ساله ‌(4/15درصد) مشاهده شد.   نتیجه‌گیری: با توجه به کاهش درصد تیتر anti HBs، با گذشت زمان پس از واکسیناسیون، تیتر آنتی‌بادی باید در این گروه سنی به‌طور منظم ارزیابی شود. همچنین، آگاهی دانش‌آموزان و والدین درخصوص تزریق دوز یادآور، ضروری به‌نظر می‌رسد.