بررسی سطح سایتوکاین IL-21 در سرم و خلط مصدومین شیمیایی سردشت و ارتباط آن با عوارض دراز مدت ریوی ( 27 سال پس ازمواجهه با گاز خردل)
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسیارشد ایمونولوژی، دانشکدۀ پزشکی شاهد، تهران، ایران
2 استاد، دکترای ایمنی شناسی، مرکز تحقیقات تنطیم پاسخ-های ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد آمار زیستی، مرکز تحقیقات تنطیم پاسخ-های ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: عوارض ریوی یکی از مهمترین آثار درازمدت مواجهه با سولفورموستارد (گاز خردل) میباشند که مصدومین شیمیایی سالهاست از آنها رنج میبرند. IL-21 یکی از سایتوکاینهای مهم در بیماریهای التهابی مزمن ریوی میباشد. در این مطالعه، میزان IL-21 در سرم و خلط مصدومین شیمیایی و ارتباط آن با مشکلات ریوی درازمدت در مواجههیافتگان با سولفورموستارد بررسی میگردد. مواد و روشها: جمعیت مطالعه، مصدومین شیمیایی شهر سردشت میباشند. نمونۀ موردمطالعه، تعداد 3پنجاه نفر مرد و 125 نفر زن مواجههیافته با گاز خردل بهعنوان گروه مورد و صد نفر مرد و پنجاه نفر زن مواجههنیافته بهعنوان گروه شاهد از شهر ربط، در محدودۀ سنی 27 تا 67 سال میباشند. معاینات بالینی توسط متخصصین داخلی و اسپیرومتری توسط پرستار آموزشدیده انجام شد. سنجش سطح سایتوکاین IL-21 بهروش الایزا در نمونههای سرم و خلط انجام گرفته است. نتایج: مقادیر IL-21 در سرم و خلط، در مقایسه بین دو گروه مواجههیافته و غیرمواجهه، تفاوتهای معناداری را نشان ندادند؛ اما میزان سرمی آن با شاخص اسپیرومتری FEV1/FVC در افراد مواجههیافته ارتباط منفی معنادار نشان داد. نتیجهگیری: سطح سایتوکاین IL-21 در سرم و خلط، تحتتأثیر مواجهه با گاز خردل تغییر نکرده است؛ ولی در مواجههیافتگان ارتباط منفی معناداری بین سطح سرمیIL-21 و نسبت FEV1/FVC وجود دارد که در گروه غیرمواجهه دیده نمیشود.
