واکاوی عوامل تأثیرگذار بر پایداری کسبوکارهای کشاورزی در استان گلستان
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 گروه اقتصاد و مدیریت کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران،
3 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22069/jead.2023.20975.1688چکیده
پایدارسازی کسبوکارهای بخش کشاورزی یکی از مهمترین شاخصهای توسعه اقتصادی پایدار است. ازاینرو هدف این پژوهش واکاوی عوامل تأثیرگذار بر پایداری کسبوکارهای کشاورزی در استان گلستان میباشد. این تحقیق توصیفی- پیمایشی بوده و جامعۀ آماری آن را صاحبان کسبوکارهای کشاورزی استان (124280 نفر) تشکیل دادند که با استفاده از نرمافزار G-Power تعداد 160 نمونه تعیین و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها و سنجش تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بود و روایی آن با نظر متخصصان و پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ تأیید شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SmartPLS4 انجام شد. نتایج نشان داد شاخص اقتصادی- مالی با ضریب 322/0 و شاخص فردی و خانوادگی با ضریب 199/0 (عوامل درونسازمانی) به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را بر پایداری کسبوکار داشتند. همچنین شاخص سیاسی- قانونی با ضریب 224/0 و شاخص مداخلات ترویجی با ضریب 203/0 (عوامل برونسازمانی) به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را در پایداری کسبوکار داشتند. یافتهها حاکی از آن است که عوامل برونسازمانی نسبت به عوامل درونسازمانی تأثیر بیشتری بر پایداری کسبوکارهای کشاورزی دارند. بر مبنای نتایج پیشنهاد میشود دولت از طریق اصلاح و تقویت سیاستهای خود، با اعمال رویهها و سیستمهای منعطف و رفع موانع قانونی، شرایط مساعدتری را در راستای پایداری کسبوکار کشاورزی فراهم نماید.