از جستجوی دانش به سوی خلق دانش- چالش در دو دهه اخیر دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی ژاپن-

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22034/irphe.2001.711741
چکیده

هدف از این مقاله تبیین چالش نوین آموزش عالی ژاپن است. چالشی که به دنبال تغییر ساختار آموزش عالی به شکلی است که به جای تمرکز بر نقش سنتی آن در انتقال، آموزش و نشر دانش، به ایفای نقش مؤثری در پژوهشهای علمی و خلق دانش می اندیشد. رویکردی که در مشارکت فعال با صنعت و مراکز توسعه فن آوری (تکنولوژی) نه تنها به تولید دانش کمک می کند، بلکه آن را بیش از پیش کاربردی می سازد و در راستای تحول بنیانهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قرار می دهد. به علاوه با بین المللی کردن آموزش عالی، اعزام دانشجو و پژوهشگر به خارج، گسترش همکاریهای دو و چندجانبه مراکز آموزش عالی و پذیرش شمار بیشتری از دانشجویان خارجی ضمن بهره گیری از منابع خارجی در افزایش پژوهشهای علمی و تولید دانش به گسترش همکاریهای بین المللی نیز یاری می رساند. این مقاله ابتدا، با نگاهی تاریخی، به سیر تحول آموزش عالی ژاپن برای جستجوی دانش در جهان، بویژه پس از انقلاب میجی (Meiji) در سال 1868، می پردازد. سپس تحولات آموزش عالی پس از جنگ جهانی دوم را، به عنوان اولین گامهای خلق دانش در ژاپن، مورد مطالعه قرار می دهد. آنگاه چالش دو دهه آخر قرن بیستم را برای گذر از جستجوی دانش به سوی خلق دانش و بین المللی کردن آموزش عالی تجزیه و تحلیل می کند. در پایان، ضمن بحث و نتیجه گیری، تلاش می کند نحوه بهره مندی از تجربه ژاپن به عنوان یک تجربه کننده شرقی را تبیین کند. در این مطالعه، از روش پژوهش توصیفی (descriptive research method) استفاده گردیده و نگارنده تلاش کرده است همراه با توصیف واقعی و منظم داده ها، با تجزیه و تحلیل دقیق و به روش علمی، نتایج کاربردی و عینی ارائه کند. نگارنده برای جمع آوری اطلاعات از روشهای مشاهده و مصاحبه به همراه استفاده از گزارشها، اسناد و مدارک و پیشینه تحقیقاتی مربوط به آموزش عالی ژاپن بهره گرفته است.

کلیدواژه‌ها