فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: کارسینوم پاپیلاری (PTC) شایعترین نوع سرطان تیروئید می‌باشد. BCL-2 یک پروتئین مهارکننده آپوپتوز است که بروز آن در کارسینوم پاپیلاری افزایش می‌یابد و همراه با سایر عوامل انکوژن در پاتوژنز کارسینوم پاپیلاری نقش دارد هدف این مطالعه بررسی رابطه بیان انکوپروتئینBCL-2  با برخی عوامل موثر در تعیین پیش آگهی بیماران سرطان پاپیلری تیرویید می‌باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش مقطعی بر روی 85  نمونه بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری، که توسط تیروئیدکتومی به دست آمده بودند، انجام گرفت. اطلاعات مربوط به سن، جنس و معاینات بیماران از جمله درگیری گره‌های لنفاوی و اندازه تومور، از پرونده بیماران گردآوری شد. پس از تهیه لام و رنگ‏آمیزی، تهاجم کپسولی در نمونه ها بررسی وبرای بیان انکوپروتیین BCL-2 از روش ایمونوهیستوشیمی (IHC) استفاده شد. نتایج:  میانگین سنی بیماران (75 نفر زن و 10 نفر مرد) 4/16±8/40 سال بود. میانگین اندازه تومورها 2/2±7/3 سانتی‌متر بود. در 11نمونه (٪9/12) تهاجم کپسولی مثبت و در 74 نمونه (٪1/87) تهاجم کپسولی منفی بود. در 19نمونه درگیری غدد لنفاوی مثبت و در 66 نمونه منفی بود. 71 نمونه  (٪5/83) BCL-2 مثبت و 14 نمونه  (٪5/16)  BCL-2 منفی بودند. بیان ژن  BCL-2 با درگیری گره‌های لنفی و تهاجم کپسولی رابطه‌معنی‌داری نداشت (05/0<P < /span> ).  میان بیان BCL-2  و اندازه تومور با  (P<0.05) و (000/0=P < /span> ) رابطه معنی‌داری وجود داشت و با مثبت شدن   BCL-2 ، اندازه تومور افزایش یافت. نتیجه‌گیری: بیان BCL-2 در کانسر پاپیلاری میزان بالایی می‌باشد و با اندازه تومور ارتباط معناداری دارد. درگیری گره های لنفی و تهاجم کپسولی ارتباطی با بیان BCL-2  ندارند.