ارتباط ایمنوگلوبولینهای سرمی با اگزما در مصدومین شیمیایی سردشت (27 سال بعد از مواجهه با سولفور موستارد)
نویسندگان
1 دستیار تخصصی پوست، دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد آمار زیستی، مرکز تحقیقات تنظیم پاسخهای ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد ایمنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
4 استاد، مرکز تحقیقات تنظیم پاسخ های ایمنی، دانشگاه شاهد
doi
10.22070/24.128.5چکیده
مقدمه و هدف: سولفورموستارد عامل تاول زایی ست که اثرات دراز مدت آن شامل عوارض ریوی، چشمی و پوستی می باشد. مهمترین عوارض پوستی دارزمدت آن خارش ، اگزما ، اسکار ، گزروزیس، هایپر پیگمانتاسیون و هایپوپیگمانتاسیون است. تیتر سرمی IgE با اگزما و سایر مشکلات پوستی از جمله خارش گزروزیس در بیماری های آلرژیک و ازدیاد حساسیت ها رابطه مستقیمی دارد. در این مطالعه ارتباط سطح سرمی ایمنوگلوبولینها با اگزما در مصدومین شیمیایی سردشت 27 سال پس از مواجهه با سولفور موستارد بررسی گردید. مواد و روش ها: این مطالعه، بخشی از مطالعه کوهورت مصدومین شیمیایی سردشت می باشد. تعداد 446 نفر از مصدومین شیمیایی مواجهه یافته با سولفورموستارد و 107 نفر بعنوان گروه کنترل در رنج سنی بین 27- 67 سال انتخاب شدند که تفاوت معناداری از نظر ویژگی های سن ، سیگار و سایر شاخص های جغرافیایی، ملیتی، آداب و سنن غذایی نداشتند. ارزیابی بالینی در دو گروه توسط پزشک متخصص صورت گرفت. سنجش ایمنوگلوبولینهای سرمی به روش ساندویچ الایزا انجام شد و نتایج با ازمون من-ویتنی آنالیز شد. نتایج: سطح سرمی IgM وIgE در مصدومین شیمیایی مبتلا به اگزما نسبت به افراد گروه کنترل مبتلا به اگزما بطور معناداری بالاتر است. سطح سرمی IgM و IgE در مصدومین شیمیایی مبتلا به اگزما نسبت به مصدومین شیمیایی بدون اگزما بطور معناداری بالاتر است. سطح سرمی IgE مصدومین شیمیایی بدون اگزما نسبت به افراد گروه کنترل بدون اگزما بطور معناداری بالاتر است. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه چنین نشان می دهد که IgM و IgE با اگزمای ناشی از سولفور موستارد ارتباط دارند.