بررسی عوامل بازدارندة مشارکت در فعالیت‌های ورزشی بیماران دیابتی شهر ارومیه

نویسندگان
doi
چکیده

در افراد مبتلا به دیابت انجام تمرینات ورزشی کمک زیادی به کنترل وزن، تعادل بهتر قند خون، کاهش نیاز به داروها و انسولین متعادل نگه‌داشتن چربی خون می‌کند . هدف اصلی پژوهش بررسی عوامل بازدارندة مشارکت بیماران دیابتی در فعالیت‌های ورزشی بود. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی است و به شیوۀ میدانی انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل ‌ 3000 نفر از بیماران دیابتی ارومیه است که 341 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامة عوامل بازدارندة مشارکت ورزشی کشکر و همکاران (1386) بود. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آمار توصیفی و استنباطی (کولموگروف ـ اسمیرنوف، آزمون ‏ t ‏ ‏مستقل‏ و تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی LSD ) ‎ ‎ استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین عوامل بازدارندۀ مشارکت در فعالیت‌های ورزشی (ساختاری و زیربنایی، عوامل درون فردی و عوامل بین‌فردی) تفاوت معناداری وجود دارد (887/637 F= ، 001/0 P= ­­).  نتایج آزمون t مستقل نشان داد که در سطح (01/0 P< ) تفاوت معناداری بین موانع ساختاری (006/0 r= ، 01/0 P= ­­)  و موانع درون‌فردی (001/0 r= ، 01/0 P= ­­) مشارکت ورزشی زنان و مردان وجود داشت. با توجه به اینکه موانع ساختاری در اولویت اول مشارکت ورزشی بیماران دیابتی  بود، پیشنهاد می‌شود مسئولان امر نسبت به کاهش موانع ساختاری با استفاده از برنامه‌های و سیاستگذاری هدفمند اقدام کرده و مشارکت بیماران دیابتی را در فعالیت ورزشی هموار سازند و موجبات رشد و توسعۀ جامعه را فراهم کنند.