"چالشها و سازوکارهای مقابلهای مادران کودکان مبتلا به سرطان: یک مطالعه کیفی بر اساس تحلیل تماتیک"
نویسندگان
1 دکتری مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار مددکاری اجتماعی دانشگاه اصفهان
3 کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی،تهران،ایران
doi
10.22054/rjsw.2026.87712.837چکیده
سرطان دوران کودکی بهعنوان یک بیماری مزمن و پیچیده، نهتنها کودک مبتلا بلکه تمامی اعضای خانواده، بهویژه مادران را تحتتأثیر قرار میدهد. مادران در نقش مراقبان اصلی، با فشارهای روانی، هیجانی، اجتماعی و اقتصادی متعددی روبهرو هستند که کیفیت زندگی و سلامت روان آنها را بهشدت تحتالشعاع قرار میدهد. این پژوهش با رویکرد کیفی و بهکارگیری روش تحلیل تماتیک، به واکاوی تجربه زیسته مادران کودکان مبتلا به سرطان پرداخته است. دادهها از طریق ۱۲ مصاحبه نیمهساختاریافته گردآوری و با استفاده از کدگذاری سهمرحلهای تحلیل شد. تحلیل دادهها منجر به استخراج شش تم اصلی شد: واکنشهای اولیه روانی (نظیر ناباوری و شوک)، فرآیندهای هیجانی متضاد (امید و ناامیدی)، تجارب آسیبزا و فشارهای چندوجهی (مالی، جسمی، اجتماعی)، منابع معنوی و معنابخش (توکل، باورهای دینی)، تعامل با نظام درمانی و خدماتی، و شبکههای حمایت اجتماعی و عاطفی. مادران در مسیر مواجهه با بیماری، با اتکا به راهبردهایی همچون توکل، امید، حمایت اجتماعی و پذیرش تدریجی شرایط، به سازگاری روانی دست مییابند. یافتهها بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات حمایتی چندبعدی (روانشناختی، اجتماعی، معنوی و اقتصادی) برای ارتقای سلامت روانی و توانمندسازی مادران تأکید دارد و میتواند مبنایی برای سیاستگذاری و خدمات تخصصی در حوزه رواندرمانی و آنکولوژی کودکان قرار گیرد.