فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تحقیق حاضر با هدف بررس ی تأث ی ر فعالیت بدنی متوسط بر قدرت، ا ستقامت عضلانی و عوامل نروتروفیک در رت‌های مسن مبتلا به اختلال حرکتی انجام گرفت. در این پ ژوهش تجربی 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل سالم بدون تمرین، پارکینسون بدون تمرین و پارکینسون با فعالیت بدنی متوسط، تقسیم شدند. گروه تمر ی ن، به 4 هفته فعالیت بدنی (5 روز درر هفته)، با شدت متوسط پرداختند. قدرت و ا ستقامت عضلانی با آزمون هنگینگ و میزان CDNF, BDNF با روش الایزا بررسی شد. بررس ی تفاوت م ی انگ ی ن گروه‌ها با استفاده از روش آماری تحل ی ل وار ی انس یکطرفه و در سطح معناداری 05/0> P انجام گرفت. بین سه گروه از نظر قدرت و ا ستقامت عضلانی ، تفاوت معناداری وجود داشت، که در آزمون‌های تعقیبی مشخص شد رت‌های گروه تمرین (001/0 P= ) و کنترل سالم (001/0 P= )، مدت زمان بیشتری نسبت به گروه اختلال حرکت بدون تمرین ا ستقامت عضلانی خود را حفظ کردند. همچنین مشخص شد، میزان BDNF (001/0 P= ) و میزان CDNF گروه تمرین به‌طور معناداری نسبت به گروه بدون تمرین بالاتر است (001/0 P= ). براساس نتا ی ج فعالیت بدنی متوسط می‌تواند فاکتورهای نوروتروفیک در مغز را افزایش دهد و موجب افزایش و بهبود قدرت و ا ستقامت عضلانی در رت‌های مبتلا به اختلال حرکتی شود. ازاین‌رو احتمال می‌رود استفاده از این تمرینات بتواند موجب بهبود اختلالات حرکتی سالمندان ‌شود .