فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر جداگانه مقادیر مختلف آب آبیاری و شوری آب آبیاری بر عملکرد و بهره‌وری آب خیار گلخانه‌ای در دو دوره رشد پاییز – زمستان (A-W) و بهار – تابستان (S-S) در گلخانه‌های تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران انجام شد. آزمایش 1 شامل 4 سطح آبیاری I1 تا I4 (به‌ترتیب 120، 100، 80 و 60 درصد نیاز آبی) بود. در دوره A-W، سطح آبیاری I2 با عملکرد 5.65 کیلوگرم در بوته و سطح آبیاری I4 با بهره‌وری آب 40 کیلوگرم بر مترمکعب بهترین نتایج را نشان دادند. در دوره S-S، سطح آبیاری I1 بیشترین عملکرد و بهره‌وری آب (11 کیلوگرم در بوته و 35.69 کیلوگرم بر مترمکعب) را داشت. آزمایش 2 شامل 4 سطح شوری آب آبیاری S1 تا S4 (به‌ترتیب کمتر از 3، 3، 6 و 9 دسی‌زیمنس بر متر) بود. در هر دو دوره، سطح شوری S1 بالاترین عملکرد و بهره‌وری آب را ارائه داد؛ به‌طوری که در دوره S-S، این دو صفت به‌ترتیب 10.59 کیلوگرم در بوته و 43.31 کیلوگرم بر مترمکعب اندازه‌گیری شدند. اثرات منفی شوری در دوره S-S به دلیل افزایش تبخیر – تعرق و تجمع نمک شدیدتر بود. نتایج نشان داد که در دوره A-W با کاهش آبیاری به شرط تولید اقتصادی یا استفاده از آب با شوری پایین‌تر بهره‌وری آب را افزایش می‌دهد، در حالی که در دوره S-S تأمین کامل نیاز آبی و شوری پایین‌تر برای دستیابی به عملکرد و بهره‌وری آب بهینه ضروری است.