برآورد میانهدُز مؤثر و ماکزیممدُز مؤثر داروی آدرنالین بر میزان انقباض آئورت سینهای موشهای دیابتی مواجههیافته با دانۀ پسیلیوم
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آمار زیستی و مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیرواگیر دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران
2 استاد، گروه آمار زیستی دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران،
3 عضو هیئتعلمی، دانشکدۀ علومپزشکی آبادان، آبادان، ایران
4 استاد ، گروه آمارزیستی و اپیدمیولوژی ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی زنجان. تهران ، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: هدف اصلی توسعۀ دارو، یافتن دُز یا دامنۀ دُز دارویی است که مؤثر و ایمن باشد. یکی از اهداف مهم در مطالعات دارویی برآورد دُزهای هدف میباشد که برای این مهم معمولاً از طرح موازی استفاده میشود. هدف از این مطالعه تعیین میانهدُز و حداکثر اثر داروی آدرنالین بر میزان انقباض آئورت سینهای موشهای دیابتی که به آنها دانۀ اسفرزه داده شده بود، است. مواد و روشها: تحقیق حاضر یک مطالعۀ تجربی با پنج دُز مختلف داروی آدرنالین بر روی چهل موش صحرایی نر سفید نژاد ویستار، در محدودۀ وزنی 8/9± 302 گرم و در محدودۀ سنی ۱۲تا۱۴ ماه میباشد. در این مطالعه، چهار مدل دُز پاسخ (خطی، ایماکس، درجهدو و ایماکس سیگموئید) برای برازش به دادهها در نظر گرفته شد. درنهایت برای انتخاب مدل از معیار آکائیک استفاده شد و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار R انجام شد. نتایج: با استفاده از معیار آکائیک (AIC) مدل ایماکس بهترین مدل شناخته شد و براساس آن میانهدُز مؤثر 8ـ10×6/6 مولار برآورد شد و حداکثر اثر با استفاده از این مدل 38/1 گرم در واحد سطح برآورد شد. نتیجهگیری: نیمی از ماکزیمماثر میزان انقباض آئورت سینهای موشهای دیابتی که به آنها دانۀ اسفرزه داده شده، در دُز8ـ10×6/6 مولار از داروی آدرنالین رخ میدهد و باتوجهبه مقدار حداکثر اثر یعنی 38/1 گرم در واحد سطح، میتوان نتیجه گرفت که از این نقطه بهبعد هرچه میزان دُز را زیادتر کنیم، در میزان انقباض تغییری مشاهده نمیکنیم.
