فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: علی‌رغم نتایج رضایت‌بخش پیوند خون بندناف در درمان بعضی بیماری‌های خونی، یکی از چالش‌ها در این زمینه، حل مشکل تعداد کم این سلول‌ها می‌باشد. سال‌های اخیر عصارۀ پلاکتی به‌لحاظ غنی‌بودن از فاکتورهای رشد به‌عنوان مکمل کشت سلول مزانشیم در سلول درمانی معرفی ‌شده ‌است. هدف این مطالعه، بررسی اثر عصارۀ پلاکتی مشتق از خون بندناف بر تکثیر، تمایز و درصد زنده‌مانی سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بندناف در شرایط آزمایشگاهی است. مواد و روش‌ها: کنسانترۀ پلاکتی در غلظت plt/ml109×2 از پلاسمای خون بندناف تهیه شد. تعداد 106 سلول تک‌هسته‌ای خون بندناف در حضور سایتوکاین‌های Flt3L،  SCFوTPO حاوی غلظت‌های متفاوت (10%-0) از عصارۀ پلاکتی مشتق از خون بندناف کشت شدند. درصد زنده‌مانی این سلول‌ها با استفاده از رنگ‌آمیزی تریپان بلو، سنجش تمایز سلول‌های تک‌هسته‌ای آزمایش Colony Assay، اندازه‌گیری درصد سلول‌های بنیادی خون‌ساز با شاخص سطحی (CD133+ CD34+ CD38-) از طریق فلوسایتومتری و بیان کمی ژن CD34 با روشQRT- PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: غلظت 5٪ عصارۀ پلاکتی مشتق از خون بندناف همراه با سایتوکاین‌ها سبب تکثیر 12برابری (P<0.0001) سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بندناف، 6/1 برابر کلونی BFU-E، 1/2 CFU-GM، 7/1 CFU-MIX و 3/3 برابر سلول‌هایCD133+ CD34+ CD38- می‌شود. ژن CD34 نیز در گروه ۵٪ LP -UCB افزایش معنی‌دار نشان داد. نتیجه‌گیری: عصارۀ پلاکتی خون‌ بندناف را می‌توان به‌عنوان مکمل در کشت سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بندناف و سلول‌های بنیادی خون‌ساز به‌منظور افزایش تکثیر و حفظ خاصیت بنیادی آن‌ها استفاده کرد.