ارتباط بین عملکرد استقامت هوازی و اجرای آزمون RAST در بازیکنان تیم ملی فوتسال زنان
نویسندگان
doi
چکیده
در دنیای امروز، فوتسال از جمله ورزشهای تیمی با توپ است که در سالهای گذشته با محبوبیت زیادی همراه بوده است. در حال حاضر بازیکنان این رشته ورزشی در سطح حرفهای و در تعامل با بازیکنان حرفهای هستند. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین عملکرد استقامت هوازی و آزمون RAST در بازیکنان تیم ملی فوتسال زنان ایران بود.به همین منظور 22 بازیکن فوتسال (با میانگین 08/3 ± 18/25 سال؛ 61/6 ± 64/54 کیلوگرم وزن؛ و 17/5 ± 25/162 سانتیمتر قد) حاضر در اردوی تیم ملی فوتسال بانوان در این پژوهش شرکت کردند. عملکرد استقامت هوازی، توان بیهوازی و همچنین ترکیب بدن اندازه گیری شد. برای تحلیل دادهها و ارتباط موجود بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده در سطح معناداری 05/0 P≤ استفاده شد. نتایج نشان داد که بین استقامت هوازی و میانگین توان بیهوازی بازیکنان تیم ملی فوتسال زنان ارتباط متوسط مثبت و معناداری وجود دارد (57/0= R ، 008/0= P ). با این وجود، رابطهی استقامت هوازی با شاخص خستگی، استقامت هوازی با درصد چربی بدن، میانگین توان بیهوازی با شاخص خستگی و میانگین توان بیهوازی با درصد چربی در بازیکنان ملی فوتسال زنان ضعیف و معکوس بود که از لحاظ آماری معنادار نیست (به ترتیب، 07/0= R ، 76/0= P ؛ 08/0= R ، 72/0= P ؛ 04/0= R ، 85/0= P ؛ 07/0= R ، 75/0= P ). نتایج نشان داد که سهم فسفوریلاسیون اکسیداتیو در مصرف کل انرژی در خلال دویدنهای کوتاه مدت شدید (کمتر از 6 ثانیه)، اتفاق میافتد، قابل چشمپوشی است ؛ اما، اگر قرار باشد این دویدنهای کوتاه مدت 5-6 ثانیهای بارها و با ریکاوریهای کوتاه مدت تکرار شود؛ اینجاست که نمیتوان نقش استقامت هوازی و در واقع، فسفوریلاسیون اکسیداتیو را نادیده گرفت. بنابراین به نظر میرسد هر چه اکسیژن مصرفی در حین دویدنهای کوتاه مدت شدید بالاتر باشد، تکیه بر گلیکولیز بیهوازی کمتر و همچنین، حفظ توان بالاتر است نتایج نشان داد که بین عملکرد استقامت هوازی و اجرای آزمون بیهوازی RAST در بازیکنان تیم ملی فوتسال زنان کشور رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بنابرین توان هوازی به طور ویژه باید به عنوان یک عامل مهم و تعیین کننده در آمادهسازی بازیکنان فوتسال درنظر گرفته شود.