تأثیر 10 هفته تمرین ترکیبی (هوازی ـ مقاومتی) بر سطوح مولکول چسبان عروقی و نیمرخ لیپیدی در زنان چاق و دارای اضافهوزن
نویسندگان
1 کارشناسارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد، تهران، ایران
2 کارشناسارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 کارشناسارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
6 کارشناسارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: مولکولهای چسبان نقش مهمی در پاتوژنز آتروسکلروز دارند. هدف از پژوهش حاضر، تأثیر 10 هفته تمرین ترکیبی بر سطوح مولکولهای چسبان عروقی و نیمرخ لیپیدی در زنان چاق و دارای اضافهوزن بود. مواد و روشها: ١٨ زن چاق و دارای اضافهوزن (میانگین سنی ٧/٧±٣٣/٣٩ سال؛ میانگین وزنی ١٩/٥±٥٧/٧٦ کیلوگرم)، در تحقیق حاضر، شرکت نمودند. آزمودنیها بهطور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تجربی، تمرین ترکیبی را بهصورت تمرین هوازی (60تا75درصد ضربان قلب بیشینه) و تمرین مقاومتی (2 دوره با 1۰تا1۲ تکرار در هر جلسه و با شدت ۴0تا۶0درصد یک تکرار بیشینه و زمان استراحت ۶۰تا۹۰ ثانیه) بهمدت 10 هفته، هر هفته 3 جلسه انجام دادند. در طی پژوهش، گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. در آغاز و ٤٨ ساعت پس از پایان تمرین، خونگیری بهمنظور اندازهگیری سطوح مولکول چسبان عروقی (VCAM-1) و لیپیدها انجام گرفت. دادهها با استفاده از آزمون تی مستقل در سطح ٠٥/٠p< با استفاده از نرمافزار 20SPSS تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین دو گروه کنترل و تجربی در تغییرات ترکیبات بدن، چربیهای خون و سطوح مولکول چسبان عروقی تفاوت معناداری مشاهده نشد (005/0p>). نتیجهگیری: بهنظر میرسد 10 هفته تمرین ترکیبی بهمنظور کاهش سطوح VCAM-1 و چربیهای خون کافی نباشد و نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه میباشد.
