ارتباط هوش هیجانی و ویژگیهای رفتاری با خودکارآمدی تیمی و عملکرد هندبالیستهای لیگ 1
نویسندگان
doi
چکیده
هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط هوش هیجانی و ویژگیهای رفتاری با خودکارآمدی و عملکرد هندبالیستهای لیگ 1 میباشد. جامعه آماری این تحقیق را کلیه (115 (n= هندبالیستهای شرکتکننده (9 تیم) در مسابقات لیگ 1 کشور که بهمن 89-1388 در استان گلستان برگزارشد، تشکیل دادهاست که از بین آنها تعداد 95 n= ورزشکار (31/2 SD= و 46/21 (M= بصورت تصادفی بعنوان نمونه آماری این تحقیق انتخاب شدند. به منظور ارزیابی هوش هیجانی و ویژگیهای رفتاری ورزشکاران از پرسشنامه هوش هیجانی سیبریاشینگ که 5 خرده مقیاس خودآگاهی، خودکنترلی، خودانگیزی، همدلی و مهارتهای اجتماعی را بصورت مقیاس لیکرت 5 ارزشی (0:هر گز تا 4:همیشه) ارزیابی می کند و پرسشنامه خلق و خوی برونل که 6 خرده مقیاس آشفتگی، سردرگمی، افسردگی، خستگی، تنش و هیجان و قدرت و توان بازی را اندازهگیری میکند، استفاده گردید. همچنین پرسشنامه خودکارآمدی فلتز (1998) نیز توانایی ورزشکاران را در دستیابی به اهداف موردنظر ارزیابی نمود. برای تجزیه و تحلیل دادهها پس از استفاده از آزمون کالموگراف اسمرنف ( K_S ) که نشان دهنده طبیعیبودن توزیع داده ها بود (05/0< p )، از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد)، تجزیه و تحلیل چندگانه (آزمون (ANOVA ، آزمونهای تعقیبی بمنظور تعیین خردهمقیاسهای تاثیرگذار بر خودکارآمدی و عملکرد هندبالیستها و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید (05/0 p≤ ). تجزیه و تحلیل دادههای آماری نشان داد که رابطه معناداری بین ویژگی های رفتاری با خودکارآمدی (000/0> p و 29/5 (F= و عملکرد (00/0> p و46/3 (F= تیمهای رده بالا، میانی و پایین جدول وجود دارد . هر چند بین خردهمقیاسهای خودآگاهی (23/0 (sig= و همدلی (16/0 (sig= رابطه معناداری با عملکرد وجود نداشت اما در کل این رابطه بین هوش هیجانی با عملکرد (03/0> p و28/6 (F= معنادار بود.