ارتباط بین سبک رهبری مربیان و هویت ورزشی بازیکنان لیگ برتر هندبال ایران
نویسندگان
doi
چکیده
هدف از این پژوهش اولیتبندی و بررسی رابطه بین سبکهای رهبری مربیان و خرده مقایسهای هویت ورزشی بازیکنان در لیگ برتر هندبال ایران بود. نمونه آماری برابر با جامعه آماری شامل کلیه بازیکنان شاغل در لیگ برتر هندبال در نظر گرفته شد (144 n= ). ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مقیاس رهبری در ورزش( LSS ) چلادورای و ساله(1980) با پنج سبک رفتاری و پرسشنامه هویت ورزشی( AIMS Plus ) چزلاک (2004) با پنج خرده مقیاس هویت به ترتیب با ثبات درونی(93%) و(89%) بود. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای کلموگراف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی اسپیرمن، تجزیه و تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر، تعقیبی بونفرونی و فریدمن در نرمافزار (19) SPSS استفاده شد (05/0 ≥ p ). نتایج نشان داد که سبک رهبری آموزش و تمرین (68/0 ± 59/3 M±SD ) بیشترین و سبک دموکراتیک(84/0 ± 94/2 M±SD ) کمترین استفاده را توسط مربیان داشتهاند. همچنین خرده مقیاس تأثیرپذیری مثبت بیشترین و انحصارگرایی کمترین میانگین نمره را در مقیاس هویت ورزشی داشتند. نتایج همبستگی تنها در رابطه سبک رهبری آموزش و تمرین مربیان با هویت ورزشی بازیکنان لیگ برتر هندبال مثبت و معنیدار (23/0 r: ) بود. براساس یافتههای پژوهش، به نظر میرسد مربیان میتوانند با آگاهی از جنبههای رفتاری مطلوب در حین تمرین و آموزش، گام اساسی در حفظ و ثبات هویت ورزشی قوی ورزشکاران بردارند.