مقایسه اثر دو شیوه تمرین شنای استقامتی و مکمل ویتامین C بر بیومارکرهای تخریب کبدی رت های نر ویستار

نویسندگان
doi
چکیده

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر حمایتی مکمل ویتامین C ، بر تغییرات بیومارکرهای تخریب کبدی ناشی از تمرین شنای استقامتی و وامانده ­ ساز در سرم رت ­ های نر ویستار می­باشد. بدین منظور تعداد 36 سر رت نر نژاد ویستار در محدودۀ 250 تا300 گرم بطور تصادفی به شش گروه : 1- وامانده ­ ساز، 2- وامانده ­ ساز با ویتامین C ، 3- استقامتی، 4- استقامتی با ویتامین C ، 5- کنترل، 6-کنترل با ویتامین C ، تقسیم شدند. در هر جلسه گروه­های استقامتی یک ساعت، وامانده­ساز سه ساعت، 5جلسه در هفته و به مدت ده هفته شنا کردند. مکمل ویتامین C ( mg/kg 100)، یک هفته پیش از شروع پروتکل تمرینی آغاز و تا پایان هفتۀ دهم ادامه یافت. جهت برآورد شاخص­ها ALT ، AST و­ ALP ، نمونه­گیری خونی از سیاهرگ زیرین انجام شد. آنالیز داده­ها توسط ANOVA یک­طرفه، تست توکی با سطح معناداری 05/0 > α انجام شد. نتایج نشان دادند سطوح ALT گروه وامانده­ساز بامکمل (02/0= P ) و گروه استقامتی بامکمل (005/0= P ) ، کاهش معناداری نسبت به گروه وامانده­ساز داشتند. سطوح AST گروه استقامتی بامکمل نیز، در مقایسه با گروه کنترل بامکمل (03/0= P ) ، و گروه وامانده­ساز (04/0= P ) کاهش داشت. همچنین سطوح ALP گروه استقامتی با مکمل نسبت به گروه وامانده­ساز کاهش یافت (03/0= P ) . در نتیجه ­مصرف مکمل ویتامین C ، منجر به کاهش سطوح آسیب کبدی در گروه های تمرینی به خصوص تمرین استقامتی می گردد.