فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آرتور شنیتسلِر، نویسنده و نمایش­نامه­نویس شهیر اتریشی، از بانیان ادبیات مدرن آلمانی­زبان به­شمار می­آید. او که با تازه­ترین و پیشروترین جریان­های ادبی روزگار خود همگام و در پاره­ای زمینه­ها حتّی مبدع و پیشاهنگ بود تا امروز بر چندین نسل از نویسندگان و نمایش­نامه­نویسان شرق و غرب جهان اثر گذاشته است. شنیتسلِر به عنوان نویسنده­ای روانشناس و روانکاو شهرت دارد و منتقدانْ هوشمندی کم­نظیر وی در کاوش و کشف انگیزه­های پنهان کنش انسانی را بسیار ستوده­اند. امّا هنر داستان­نویسی آرتور شنیتسلِر که موضوع این مقاله است جنبه­های درخور توجّه دیگری نیز دارد که از آن جمله می­توان به انسان­دوستی مضمر در آن و پیوندش با ادبیاتِ زوال اشاره کرد. در این مقاله مهم­ترین ویژگی­های ادبیات داستانی آرتور شنیتسلِر – نویسنده­ای که در ایران هرگز متناسب با اهمّیت و ﺷﺄن ادبی او شناسانده نشده است – بررسی می­شوند. این بررسی خواننده را هم با بینش و مختصّات جهان فکری شنیتسلِر آشنا می­کند هم با پاره­ای خصوصیات فنّی هنر داستان­نویسی او.