«ضد-زبان» و نقش آن در بازتعریف جغرافیای فرهنگی در نقشۀ عشق اهداف سویف
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه کاشان،کاشان، ایران
doi
10.22059/jor.2019.264776.1741چکیده
مقاله حاضر به بررسی مقولۀ «ضد-زبان» و تاثیر آن بر بازنویسی «پیشنویسهای هویتی» در عصر حاضر میپردازد. نویسنده با استفاده از رویکرد شرقشناسانه و با بهرهگیری از نظریات منتقدانی نظیر بیل اشکرافت و میخائیل باختین و تمرکز بر موضوعاتی نظیر «دگرسانی زبانی»، چندصدایی وکارناوال درپی پاسخ به این پرسش بنیادی است که چگونه نویسندگان اقلیت با استفاده از فرایند «ضد-زبان» در آثار ادبی میکوشند گفتمان جغرافیای فرهنگی حاکم را که بازمانده دوران استعمار است بازنویسی کنند؟ بدین منظور کتاب پرفروش نقشۀ عشق(1999) نوشته اهداف سویف (Ahdaf Soueif)، نویسندۀ معاصر مصری-انگلیسی، بررسی میشود تا چگونگی تاثیر سبک زبانی را بر واشکنی پیشنویسهای هویتی و بازتعریف مقولههای هویت و جغرافیای فرهنگی برجسته کند. چنین استدلال میشود که از آنجایی که جغرافیای فرهنگی معاصر مبتنی بر اصل «اصالتگرایی» و تفکر دوقطبی دوران استعمار و خیالپردازیهای شرقشناسانه است، نویسندگان اقلیت میکوشند تا با بازیهای زبانی و استفاده از واژگان بومی در آثار خود ساختار دوقطبی «ما/آنها» و «خشونت شناختی» غرب علیه گروه اقلیت را به چالش کشیده و بستری نوین برای بازتعریف جغرافیای فرهنگی فراهم کند.