فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر شش هفته تمرین تناوبی با شدت بالا ( HIIT ) بر مقادیر پلاسمایی مولکول­های چسبان سلولی و عروقی ( ICAM-1 و VCAM-1 ) در مردان جوان غیرفعال بود. به این منظور،24 مرد جوان غیرفعال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و به­طور تصادفی به دو گروه تجربی (12 n= ، سن:41/1 ± 33/24 سال، قد:91/4 ± 22/176 سانتی­متر، وزن:59 /6 ± 27/72 کیلوگرم) و کنترل (12 n= ، سن:01/2 ± 27/23 سال، قد:88/6 ± 22/180 سانتی­متر، وزن:23/7 ± 27/76 کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته پروتکل تمرینی HIIT را اجرا کردند که هر جلسه شامل چهار تا شش تکرار دویدن با حداکثر سرعت در یک ناحیه 20 متری با 30 ثانیه بازیافت بود. نمونه­های خونی یک روز قبل و 48 ساعت بعد از اجرای پروتکل تمرینی، به­صورت ناشتا برای تجزیه و تحلیل­های آزمایشگاهی جمع­آوری شد. تجزیه وتحلیل داده­ها با استفاده از آزمون­ آماری t مستقل نشان داد؛ شش هفته اجرای HIIT موجب کاهش معنادار 13/27 درصدی ICAM-1 (027/0= P )، و کاهش غیرمعنادار 15/7 درصدی VCAM-1 (32/0= P ) در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل شد. هم­چنین، افزایش معنادار 8 درصدی VO 2max و کاهش معنادار 68/15 درصدی چربی بدن در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. در نتیجه؛ اجرای HIIT علاوه بر کاهش مؤثر چربی بدن و افزایش آمادگی هوازی، منجر به بهبود مقادیر پلاسمایی مولکول­های چسبان عروقی و سلولی در مردان جوان غیرفعال شد، و به نظر می­رسد HIIT از نظر تأثیر زمانی یک عامل کارآمد برای پیش­گیری و بهبود عوامل خطرزای بیماری­های مزمن از جمله بیماری­های قلبی ـ عروقی است.