رابطه‌ی غیرخطی انواع تجارت درون‌صنعت و نرخ تورم در کشورهای درحال توسعه‌ی منتخب

نویسندگان

1 دکتری اقتصاد ، دانشکده‌ی علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 استاد گروه اقتصاد، دانشکده‌ی علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.30473/indeco.2020.7614
چکیده

هدف اصلی مقاله­ی حاضر، بررسی رابطه­ی غیرخطی انواع تجارت درون­صنعت و نرخ تورم با استفاده از رگرسیون انتقال ملایم داده های تابلویی برای کشورهای درحال توسعه­ منتخب طی دوره­ی زمانی 2001-2016 میلادی می­باشد. در چارچوب نظریه­های جدید تجارت، رابطه­ی تجارت درون­صنعت و نرخ تورم قطعی و مشخص نمی­باشد و به ساختار بازار، تمایز محصول و صرفه­های ناشی از مقیاس و سایر عوامل از جمله آزادسازی تجاری، عبور نرخ ارز، اندازه­ی دولت و سرمایه­ی انسانی بستگی دارد. برای بررسی رابطه انواع تجارت درون صنعت و نرخ تورم، از دو مدل تجربی در چهار حالت بررسی شده است. بطور کلی نتایج تحقیق حاضر نشان می­دهد که افزایش تجارت درون­صنعت عمودی و افقی موجب کاهش تورم می­شود که این یافته در راستای نتایج مطالعات کروگمن( 1981، 1979) می باشد. افزایش نرخ تورم نیز موجب کاهش تجارت درون­صنعت عمودی و افقی می­گردد. بر اساس نتایج بدست آمده به نظر می رسد ارتقای تجارت درون­صنعت به ویژه از نوع افقی بتواند ضمن بهبود تجارت خارجی به کنترل تورم نیز کمک کند.