اثر عصارۀ هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی (Ferula szowitsiana) بر کیندلینگ شیمیایی ایجادشده توسط پنتیلن تترازول در موش صحرایی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، گروه زیست‌شناسی، دانشکدۀ علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، گروه زیست‌شناسی، دانشکدۀ علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استاد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، گروه زیست‌شناسی، دانشکدۀ علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
چکیده

مقدمه و هدف: گیاه کمای بیابانی (Ferula szowitziana) که از گیاهان دارویی بومی ایران به‌حساب می‌آید، حاوی مواد مختلفی ازجملهα pinene ، β pinene، Limonene، Sabenine و Myrecene می‌باشد. طی مطالعات جداگانه‌ای، اثربخشی این ترکیبات بر تشنج نشان داده شده است؛ لذا در این پژوهش اثر عصارۀ هیدروالکلی این گیاه بر کیندلینگ شیمیایی به‌عنوان یک مدل تشنج مزمن در موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: بیست عدد موش صحرایی نر در دو گروه کیندلینگ و کیندلینگ - عصاره (دریافت عصاره با دوز 400 میلی‌گرم بر کیلوگرم) قرار گرفتند. به‌منظور القای کیندلینگ شیمیایی در طی 12 روز، به‌صورت روزانه و به‌فاصلۀ هر 24 ساعت یک بار، تجویز دوز mg/kg 32 پنتیلن تترازول به‌صورت داخل صفاقی انجام شد. درنهایت، میانگین نمرات تشنجی به‌صورت mean±SEM ارائه شد. نتایج: عصارۀ هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی، علاوه بر کاهش معنی‌دار شدت تشنج در گروه کیندلینگ-عصاره نسبت به گروه کیندلینگ (P<0.05) که از روز ششم قابل‌مشاهده بود، روند کیندلینگ را نیز دو روز به‌تعویق انداخت. نتیجه‌گیری: عصارۀ هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی توانست تا حدودی تشنجات مزمن حاصل از کیندلینگ شیمیایی القاشده توسط پنتیلن تترازول را کاهش دهد و به‌منظور درک مکانیسم دقیق‌تر عصاره، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.