فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: فعالیت‌های ورزشی نقش مهمی در افزایش تودۀ بدون چربی و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان دارد. عضلۀ اسکلتی ازطریق انتشار مایوکاین‌ها، نقش مؤثری در رشد عضله و بهبود وضعیت متابولیکی دارد. هدف از مطالعۀ حاضر مقایسۀ تأثیر دو آرایش تمرین موازی بر ویژگی‌های آنتروپومتری، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA) و سطوح سرمی IL-15 زنان یائسه می‌باشد. مواد و روش‌ها: تعداد 28 نفر از زنان یائسه (میانگین سن 72/0±25/61 سال، قد 02/0±156 سانتی‌متر، تودۀ بدنی 09/1±70/71 کیلوگرم و شاخص تودۀ بدنی 52/0±35/28 کیلوگرم بر مجذور قد) به‌طور تصادفی به 3 گروه تمرین استقامتی + قدرتی (E+S) (9n=)، قدرتی + استقامتی (S+E) (10n=) و کنترل (9n=) تقسیم شدند. برنامه‌های تمرینی به‌مدت 8 هفته و 3 روز در هفته انجام شد. برنامۀ تمرین استقامتی شامل کار بر روی دوچرخۀ کارسنج (با شدت ۶۰ تا ۸۸درصد MHR) و برنامۀ تمرین قدرتی شامل چندین تمرین منتخب بالاتنه و پایین‌تنه (با شدت 40 تا ۷۵درصد 1RM، ۸ تا ۱۸ تکرار) بود. تودۀ بدنی، قد، شاخص تودۀ بدن، نسبت دور کمر به دور باسن و سطوحی سرمی IL-15، گلوکز و انسولین قبل و پس از برنامۀ تمرین اندازه‌گیری شد. از تحلیل کوواریانس برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج: اختلاف معناداری بین گروه‌های تمرین موازی با گروه کنترل در مقادیر انسولین (37/0 =P < /span>) مشاهده نشد؛ اما اختلاف معنی‌داری در مقادیر تودۀ بدنی (02/0=(P < /span>، شاخص تودۀ بدنی (03/0 =(P < /span>، سطح گلوکز ناشتا (001/0 =(P < /span>، سطح IL-15 سرمی (04/0P=) و مقاومت به انسولین (028/0 =(P < /span> مشاهده شد. اختلافی بین مقادیر فوق در دو گروه تمرین موازی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: تمرینات موازی، مجزای از ترتیب آن موجب افزایش فاکتور رشد عضله و بهبود سوخت‌وساز گلوکز در زنان یائسه می‌گردد؛ لذا آن‌ها می‌توانند از مزایای تمرین موازی با هر آرایشی استفاده نمایند.