اثربخشی روایت درمانی بر بهزیستی روانشناختی و تاب آوری مادران کودکان با نیازهای ویژه
نویسندگان
1 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
2 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
3 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
doi
10.22054/rjsw.2025.86237.823چکیده
مواجهه مادران کودکان با نیازهای ویژه با چالشهای عاطفی و روانی میتواند به کاهش بهزیستی روانشناختی و تابآوری آنها منجر شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی روایتدرمانی بر بهزیستی روانشناختی و تابآوری مادران کودکان با نیازهای ویژه در شهرستان بناب بود. این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان با نیازهای ویژه در شهرستان بناب بود که از میان آنها 40 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش 10 جلسه روایتدرمانی دریافت کردند، درحالیکه گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (1989) و مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (2003) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که روایتدرمانی بهطور معناداری به افزایش بهزیستی روانشناختی و تابآوری در گروه آزمایش کمک کرده است. بر اساس یافتهها، روایتدرمانی میتواند به عنوان روشی مؤثر در حمایت از مادران کودکان با نیازهای ویژه، در بهبود تابآوری و ارتقاء بهزیستی روانشناختی آنها به کار گرفته شود.
