فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: دیابت موجب آسیب و اختلال در عملکرد کلیه‌ها می‌شود. همچنین با اختلال در ترشحات غدد آندوکرین سبب بروز اختلالات متابولیک ثانویه می‌گردد. باتوجه‌به نقش کورکومین در کاهش گلوکز خون و تعدیل سیستم آنتی‌اکسیدانی، این پژوهش با هدف تعیین اثر کورکومین بر هورمون‌های محور هیپوفیز-آدرنال و شاخص‌های کلیوی در موش‌های صحرایی دیابتی انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعۀ تجربی 32 سر موش صحرایی نر به 4 گروه مساوی تقسیم شدند: شاهد، شاهد دیابتی و دیابتی تجربی تیمارشده با کورکومین (غلظت‌های 100 و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم). دیابت در گروه‌های شاهد دیابتی و دیابتی تجربی، با یک‌ بار تزریق داخل صفاقی آلوکسان القا شد. کورکومین به‌مدت 25 روز به‌صورت داخل صفاقی به گروه‌های دیابتی تجربی تزریق شد. در پایان دورۀ تزریق، سطح سرمی اوره، اسیداوریک، کراتینین، آلبومین و هورمون‌های آدرنوکورتیکوتروپین، کورتیزول و آلدوسترون اندازه‌گیری شد. مقاطع بافت کلیه تهیه و توسط میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: در مقایسه با گروه شاهد دیابتی، سطح سرمی اوره، اسیداوریک و کراتینین در گروه‌های دیابتی تحت تیمار با کورکومین به‌طور معنی‌داری کاهش و آلبومین به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0>p < /span>). این مقایسه برای هورمون‌های آدرنوکورتیکوتروپین، کورتیزول و آلدوسترون افزایشی بود (05/0>p < /span>). تیمار موش‌های صحرایی دیابتی توسط کورکومین به‌صورت وابسته به دوز، آسیب نفرون‌های کلیه را بهبود بخشید نتیجه‌گیری: مصرف کورکومین به‌صورت وابسته به دوز فعالیت محور هیپوفیز-آدرنال را افزایش می‌دهد. همچنین سطح شاخص‌های عملکردی کلیه در موش‌های دیابتی به حالت طبیعی نزدیک می‌شود و اثرات مطلوبی بر بهبود آسیب‌های بافتی کلیه دارد.