بررسی کارایی تربوتیلازین و ایزوکسافلوتل+ تین‌کاربازون در مقایسه با علف‌کش‌های رایج در کنترل علف‌های‌هرز ذرت دانه‌ای Zea mays

نویسندگان
doi
10.22034/arpp.2024.18639
چکیده

به منظور ارزیابی کارایی تربوتیلازین و ایزوکسافلوتل + تین­کاربازون در کنترل علف­ های­ هرز ذرت، آزمایشاتی در مزارع ذرت استان­ های اردبیل، البرز و کرمانشاه طی سال زراعی 1401-1400 انجام گرفت. تیمارها شامل کاربرد علف­ کش­ تربوتیلازین (ِامیزینگ %50 SC) در مقادیر 1، 2/1، 5/1، 8/1 و 2 لیتر در هکتار، ایزوکسافلوتل+ تین‌کاربازون + ایمن‌کننده سیپروسولفامید (آدنگو %5/46 SC) 55/0 لیتر در هکتار، مزوتریون + اس‌متالاکلر + تربوتیلازین (لوماکس %75/53 SE) 5/4 لیتر در هکتار، توفوردی + ام‌ث‌پ‌آ (یو46 کمبی فلوئید %5/67 SL) 5/1 لیتر در هکتار، بروموکسینیل + ام‌ث‌پ‌آ (برومایسید ام‌‌آ %40 EC) 5/1 لیتر در هکتار و بروموکسینیل + ام‌ث‌پ‌آ (برومایسید ام‌‌آ %40 EC) 5/1 لیتر در هکتار + نیکوسولفورون (کروز %4 SC) 5/1 لیتر در هکتار بودند. نتایج نشان داد کاربرد علف­ کش­ امیزینگ در مقدار 8/1 و 2 لیتر، آدنگو، لوماکس، یو46 کمبی فلوئید، برومایسید ام آ و برومایسید ام‌‌آ + کروز، تراکم و وزن خشک علف­ های­ هرز را بیش از 85 درصد کاهش دادند و سبب افزایش عملکرد ذرت در مناطق مغان، کرمانشاه و البرز شدند. علف­ کش ِامیزینگ و علف ­کش آدنگو همانند سایر علف­ کش ­های رایج در مزارع ذرت ایران موثر بودند، بنابراین می ­توان استفاده از این علف ­کش ­ها را توصیه کرد. همچنین علف ­های هرز تاج‌خروس ریشه‌قرمز و سلمه­ تره به علف ­کش­ هایِ امیزینگ و آدنگو حساس بودند.