پیش‌بینی گرایش به جراحی زیبایی بر اساس بدریخت انگاری بدنی و درگیر شدن در محتوای زیبایی شبکه‌های اجتماعی در دختران جوان

نویسندگان
doi
https://doi.org/10.82264/sbq.2026.1220605
چکیده

زمینه و هدف: گرایش به جراحی‌های زیبایی در سال‌های اخیر در میان جوانان، به‌ویژه زنان، به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. عوامل روان‌شناختی و اجتماعی از جمله بدریخت‌انگاری بدنی و استفاده از شبکه‌های اجتماعی می‌توانند نقش مهمی در شکل‌گیری این گرایش داشته باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بدریخت‌انگاری بدنی و درگیر شدن در محتوای زیبایی شبکه‌های اجتماعی در پیش‌بینی گرایش به جراحی زیبایی در دختران جوان بود. روش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دختر 18 تا 25 سال دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکزی شهر تبریز بود. نمونه آماری شامل 400 دانشجو بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های استاندارد گرایش به جراحی زیبایی اعتمادی فرد و اماني (1392)، پرسشنامه بدریخت‌انگاری بدنی اوستوزین (1998) و درگیری در محتوای زیبایی شبکه­های اجتماعی میر و گری (2014) استفاده شد. از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه برای بررسی روابط بین متغیرها استفاده شد. تمام تحلیل‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 25 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بدریخت‌انگاری بدنی 0.001)= p و0.31=(beta و درگیر شدن در محتوای زیبایی شبکه‌های اجتماعی 0.001) = p و 0.57 = (beta پیش‌بینی‌کننده مثبت و معنادار گرایش به جراحی زیبایی هستند. همچنین، درگیر شدن در محتوای زیبایی شبکه‌های اجتماعی بیشترین سهم را در تبیین گرایش به جراحی زیبایی داشت.